ზურიკელა
ზუ−რი−კე−ლამ მო−ი−კი−და
ზურგ−ზე თა−ვის დი−დი ჩან−თა,
ზედ კა−რა−ვი ჩა−მო−კი−და
Ფე−ხე−ბიც კი არ უ−ჩან−და.
ცუ−გაც უ−მალ და−ე−დევ−ნა
სი−ხა−რუ−ლით არ და−ზარ−და,
ბიჭს გა−ნა რას და−მად−ლი−და,
მან ხომ უ−ბე−ში გა−ზარ−და.
მე−გობ−რებ−მა ღი−ა ცის ქვეშ
უ−ცებ გა−შა−ლეს კა−რა−ვი,
ძაღ−ლის ში−შით ა−რის ვინ−მე
ღა−მით მათ−თან შემ−პა−რა−ვი?
ძაღლ−მა უ−თხრა: - ბი−ჭო შე−ნი
მეც მაქ ი−მე−დი და ნდო−ბა,
მე იმ ძმო−ბას რა ვუ−თხა−რი,
ძაღ−ლი კაცს რომ არ ენდო−ბა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
მოვა… მაგრამ როდის?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შევხედე, სვემდა ღვინოსახალხური |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
 |
კარუსელიმაია კარსელი |
