რა დამშვიდებით გადავცქერი მსოფლიო ღელვებს
რა დამშ−ვი−დე−ბით გა−დავც−ქე−რი მსოფ−ლი−ო ღელ−ვებს,
ვი−ცი: ახ−ლო−ა ის, ვი−საც ვე−ლი.
მას სა−მო−სე−ლი ბრ−წყინ−ვა−ლე−ბის და გა−მარჯ−ვე−ბის
მო−აქვს მებრ−ძო−ლი პო−ე−ტი−სათ−ვის.
დას−ცხრით, ტალ−ღე−ბო, მზე ა−მო−დის აღ−მო−სავ−ლე−თით,
მზე მო−დის ა−რა ერ−თი და ო−რი ...
დამშ−ვიდ−დით, რო−გორც მე ვარ მშვი−დი ამ მო−ლო−დინ−ში.
ვი−ცი: ახ−ლო−ა ის, ვი−საც ვე−ლი.
მას სა−მო−სე−ლი ბრ−წყინ−ვა−ლე−ბის და გა−მარჯ−ვე−ბის
მო−აქვს მებრ−ძო−ლი პო−ე−ტი−სათ−ვის.
დას−ცხრით, ტალ−ღე−ბო, მზე ა−მო−დის აღ−მო−სავ−ლე−თით,
მზე მო−დის ა−რა ერ−თი და ო−რი ...
დამშ−ვიდ−დით, რო−გორც მე ვარ მშვი−დი ამ მო−ლო−დინ−ში.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მშვიდობაზე
 |
მრავალ-მრავალ ახალ წელსმორის ფოცხიშვილი |
 |
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ნეტავ მალე მივახწევდე მიზანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მაწონინოდარ დუმბაძე |
 |
ბავშვის თვალებილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მშვიდობაზე
 |
მგზავრობაში მფარველობისთვისმარი დიერა |
 |
დალოცვაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ლეგენდა ჭადრაკზემანანა კაკაჩია |
 |
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
|
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მშვიდობაზე
 |
თოვლის პაპის ნათქვამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
 |
ცრემლთა მდინარებესიკი |
|
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
