უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო!
უ−მაღ−ლეს მწვერ−ვალ−თა მსუ−ბუ−ქო ღრუ−ბე−ლო!
შენ, რო−გორც კლდე−ებ−ზე მე−რა−ნი უ−ბე−ლო,
მი−გაფ−რენს მუ−სუ−კის მღელ−ვა−რე ნა−კა−დი,
ხე−ვე−ბის ქა−რის ხმა, ნამ−ქერ−თა ღა−ღა−დი.
რა გრძნო−ბა მო−მეს−მა, რა ცე−ცხლი, რა ნი−ჭი!
ეს ა−რის დღეს ჩენთ−ვის ა−ხა−ლი ნა−ბი−ჯი.
ქარ−ბუ−ქი, ნი−ა−ვი, ხან−ძა−რი თუ შუ−ქი
შენ უნ−და გბა−ძავ−დეს და ი−ყოს მსუ−ბუ−ქი...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩურჩხელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
 |
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
სად ხარ, გეძებ, შემოდგომავ?მარიამ წიკლაური |
 |
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
|
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
 |
ლაზარეანა ნოდარიძე |
 |
შემოდგომის ამინდიხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
|
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
