უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო!
უ−მაღ−ლეს მწვერ−ვალ−თა მსუ−ბუ−ქო ღრუ−ბე−ლო!
შენ, რო−გორც კლდე−ებ−ზე მე−რა−ნი უ−ბე−ლო,
მი−გაფ−რენს მუ−სუ−კის მღელ−ვა−რე ნა−კა−დი,
ხე−ვე−ბის ქა−რის ხმა, ნამ−ქერ−თა ღა−ღა−დი.
რა გრძნო−ბა მო−მეს−მა, რა ცე−ცხლი, რა ნი−ჭი!
ეს ა−რის დღეს ჩენთ−ვის ა−ხა−ლი ნა−ბი−ჯი.
ქარ−ბუ−ქი, ნი−ა−ვი, ხან−ძა−რი თუ შუ−ქი
შენ უნ−და გბა−ძავ−დეს და ი−ყოს მსუ−ბუ−ქი...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომასოფია ბარშოვა |
 |
დეკემბერიანა ნოდარიძე |
 |
გაზაფხულინონა ბეჟანიშვილი |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
|
რთველილუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
|
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველიმანანა ტონია |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
