უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო!
უ−მაღ−ლეს მწვერ−ვალ−თა მსუ−ბუ−ქო ღრუ−ბე−ლო!
შენ, რო−გორც კლდე−ებ−ზე მე−რა−ნი უ−ბე−ლო,
მი−გაფ−რენს მუ−სუ−კის მღელ−ვა−რე ნა−კა−დი,
ხე−ვე−ბის ქა−რის ხმა, ნამ−ქერ−თა ღა−ღა−დი.
რა გრძნო−ბა მო−მეს−მა, რა ცე−ცხლი, რა ნი−ჭი!
ეს ა−რის დღეს ჩენთ−ვის ა−ხა−ლი ნა−ბი−ჯი.
ქარ−ბუ−ქი, ნი−ა−ვი, ხან−ძა−რი თუ შუ−ქი
შენ უნ−და გბა−ძავ−დეს და ი−ყოს მსუ−ბუ−ქი...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომანინო სტურუა |
 |
შემოდგომა ტყეშინონა ბეჟანიშვილი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
