kids.ge logo

ელეგია

ფავორიტებში დამატება
წვი−მის წვე−თე−ბი დას−ცუ−რა−ვენ
ფანჯ−რის მი−ნებ−ზე,
ქა−რი ვედ−რე−ბით კა−რებ−თან დგას:
“გა−მი−ღეთ კარი!”
რა ად−რე გაჰქ−რა გა−ზა−ფხუ−ლის
მზი−ა−ნი ჩრდი−ლი,
რა ად−რე გაჰქ−რა ჩე−მი ყრმო−ბა,
ჩე−მი სიზ−მა−რი!
დრო−ო წყე−უ−ლო, სად წა−რი−ღე
ჩე−მი ფიქ−რე−ბი!
დრო−ო ბო−რო−ტო, სად და−მარ−ხე
ოც−ნე−ბა წყნა−რი?
მარქ−ვი, ოჰ, გვე−ლო, რად დაგ−ჭირ−და,
რომ მო−გე−წამ−ლა
ყვა−ვი−ლო−ვა−ნი სიყ−მაწ−ვი−ლე
და ჩე−მი ქნა−რი?
და−ღო−ნე−ბუ−ლი გავც−ქე−რი−ვარ
ცი−სა და−სა−ვალს,
სა−დაც იშ−ლე−ბა მო−ღუ−შუ−ლი .
ღრუ−ბელ−თა ჯა−რი...
ქვი−თი−ნებს ზე−ცა, ქვი−თი−ნე−ბენ
ცა−ცხვის ხე−ე−ბი
და გულ−მოკ−ლუ−ლი ქვი−თი−ნებს და
ქვი−თი−ნებს ქა−რი...
და−მათ−რო−ბე−ლი - რო−გორც ჩე−მი
მო−გო−ნე−ბე−ბი,
წინ მიდ−გას ღვი−ნო, ლა−ლის−ფე−რი
და ძვე−ლი ღვი−ნო...
ვსვამ გა−ნუ−წყვეტ−ლად, ვსვამ, რომ
დავთვ−რე მო−გო−ნე−ბე−ბით,
რომ მეც სა−ზარ−ლად ვიქ−ვი−თი−ნო
და ვიქ−ვი−თი−ნო.
ოჰ, რად მო−მექ−ცა ა−სე უღვ−თოდ
მე ჩე−მი ბე−დი,
რად და−მიმსხვ−რი−ა სიყ−მაწ−ვი−ლის
წრფე−ლი სი−ა−მე...
სა−და−ა ჩე−მი ყვა−ვი−ლე−ბი,
სა−და−ა რწმე−ნა?
ზე−ცავ სას−ტი−კო, მი−პა−სუ−ხე,
მი−თხა−რი რა−მე!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მეოცნებე აფრებითსად ოდესმე მეოცნებე აფრებით, ათასფერი იმედით და ზაფრებით, აგასფერის მიმოჰქროდა ხომალდი, მეზღვაურის სულთან...მალე ფერგადაშლილიმალე ფერგადაშლილი, ამწვანდება ტყე-ველი, გაიშლება ყვავილი, სურნელების მფრქვეველი; გაცოცხლდება დაფნარი, მთი...მოდის ჭალების სული მცურავიშენ არ იგონებ ეზოებს, ფაცხებს, არ გახსენდება დიდი შარაგზა. შენ არ დაუწყებ საუბარს ცაცხვებს, აღარ გაუბამ მ...მერის თვალებითეს რამდენიმე დღეა და რამდენიმე ღამე, დახურულია გული, როგორც საკანი რამე. თითქო უმძიმეს კარებს კუპრის დაედ...ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგულში იმავე გრძნობით ბრუნდება და მოლოდინი დარეკავს ჩუმი, რომ არაერთხელ აგუგუნდება დედამიწაზე კიდევ სამუმი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026