ელეგია
ფანჯ−რის მი−ნებ−ზე,
ქა−რი ვედ−რე−ბით კა−რებ−თან დგას:
“გა−მი−ღეთ კარი!”
რა ად−რე გაჰქ−რა გა−ზა−ფხუ−ლის
მზი−ა−ნი ჩრდი−ლი,
რა ად−რე გაჰქ−რა ჩე−მი ყრმო−ბა,
ჩე−მი სიზ−მა−რი!
დრო−ო წყე−უ−ლო, სად წა−რი−ღე
ჩე−მი ფიქ−რე−ბი!
დრო−ო ბო−რო−ტო, სად და−მარ−ხე
ოც−ნე−ბა წყნა−რი?
მარქ−ვი, ოჰ, გვე−ლო, რად დაგ−ჭირ−და,
რომ მო−გე−წამ−ლა
ყვა−ვი−ლო−ვა−ნი სიყ−მაწ−ვი−ლე
და ჩე−მი ქნა−რი?
და−ღო−ნე−ბუ−ლი გავც−ქე−რი−ვარ
ცი−სა და−სა−ვალს,
სა−დაც იშ−ლე−ბა მო−ღუ−შუ−ლი .
ღრუ−ბელ−თა ჯა−რი...
ქვი−თი−ნებს ზე−ცა, ქვი−თი−ნე−ბენ
ცა−ცხვის ხე−ე−ბი
და გულ−მოკ−ლუ−ლი ქვი−თი−ნებს და
ქვი−თი−ნებს ქა−რი...
და−მათ−რო−ბე−ლი - რო−გორც ჩე−მი
მო−გო−ნე−ბე−ბი,
წინ მიდ−გას ღვი−ნო, ლა−ლის−ფე−რი
და ძვე−ლი ღვი−ნო...
ვსვამ გა−ნუ−წყვეტ−ლად, ვსვამ, რომ
დავთვ−რე მო−გო−ნე−ბე−ბით,
რომ მეც სა−ზარ−ლად ვიქ−ვი−თი−ნო
და ვიქ−ვი−თი−ნო.
ოჰ, რად მო−მექ−ცა ა−სე უღვ−თოდ
მე ჩე−მი ბე−დი,
რად და−მიმსხვ−რი−ა სიყ−მაწ−ვი−ლის
წრფე−ლი სი−ა−მე...
სა−და−ა ჩე−მი ყვა−ვი−ლე−ბი,
სა−და−ა რწმე−ნა?
ზე−ცავ სას−ტი−კო, მი−პა−სუ−ხე,
მი−თხა−რი რა−მე!
ლექსი 14 წლის და უფროსი ბავშვებისათვის
სხვა მომხმარებლების აზრით, ეს ლექსი საინტერესო შეიძლება იყოს საშუალოდ 14-დან ~ 16 წლამდე ბავშვებისთვის. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
არ შეზღუდოთ ბავშვის შესაძლებლობები
თქვენი პატარას მისია ცხოვრებაში დამოუკიდებლობის მოპოვებაა. ასე რომ, როდესაც მას უკვე დამოუკიდებლად შეეძლება სათამაშოების მილაგება, მაგიდიდან თეფშის აღება და თავად ჩაცმა, ნება დართეთ და არ აუკრძალოთ. პასუხისმგებლობის თავის თავზე აღება ბავშვს ეხმარება თვითდამკვიდრებაში, ხოლო თქვენ მშვიდად ყოფნაში.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
|
გოდებააკაკი წერეთელი |
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
|
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მერცხალიალეკო შენგელია |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
 |
ვარდიდავით მაჩაბელი |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
