ვუალისა და ვიოლეს შესახებ
ვე−ნე−რა სარ−კეს−თან ე−გო−ნა ფრა−გო−ნარს
პა−ლა−ცო პი−ტი და პე−რუ−ჯი ვე−ნე−ტა.
ფე−რე−ბი მი−ენ−დო მშვე−ნი−ერ სა−გო−ნარს,
რო−მელ−საც იძ−ლე−ვა ხმე−ბი მა−სე−ნე−თა.
გათავდა,განელდა,გაჩუმდა ზღა−პა−რი!
ოცნება,შენ წარ−სულს ვედ−რე−ბით შე−სა−ხებ,
რომ ი−სევ ა−ინ−თოს უც−ნო−ბი ლამ−პა−რი
ვუალის,ვიოლეს და სხვე−ბის შე−სა−ხებ.
პა−ლა−ცო პი−ტი და პე−რუ−ჯი ვე−ნე−ტა.
ფე−რე−ბი მი−ენ−დო მშვე−ნი−ერ სა−გო−ნარს,
რო−მელ−საც იძ−ლე−ვა ხმე−ბი მა−სე−ნე−თა.
გათავდა,განელდა,გაჩუმდა ზღა−პა−რი!
ოცნება,შენ წარ−სულს ვედ−რე−ბით შე−სა−ხებ,
რომ ი−სევ ა−ინ−თოს უც−ნო−ბი ლამ−პა−რი
ვუალის,ვიოლეს და სხვე−ბის შე−სა−ხებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უსულდგმულო ცხოვრებაილია ჭავჭავაძე |
