kids.ge logo

ვუალისა და ვიოლეს შესახებ

ფავორიტებში დამატება
ვე−ნე−რა სარ−კეს−თან ე−გო−ნა ფრა−გო−ნარს
პა−ლა−ცო პი−ტი და პე−რუ−ჯი ვე−ნე−ტა.
ფე−რე−ბი მი−ენ−დო მშვე−ნი−ერ სა−გო−ნარს,
რო−მელ−საც იძ−ლე−ვა ხმე−ბი მა−სე−ნე−თა.

გათავდა,განელდა,გაჩუმდა ზღა−პა−რი!
ოცნება,შენ წარ−სულს ვედ−რე−ბით შე−სა−ხებ,
რომ ი−სევ ა−ინ−თოს უც−ნო−ბი ლამ−პა−რი
ვუალის,ვიოლეს და სხვე−ბის შე−სა−ხებ.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მე და ღამეეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება, სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება. მთვარი...ქებათა ქება ნიკორწმინდასმაქვს მკერდს მიდებული ქნარი, როგორც მინდა. ჩემთვის დიდებული სხივი გამობრწყინდა. მკვიდრად ააშენა, ვინაც აა...დაბრუნებალიხს აქით და იქით, მტკვარს, ლიახვს და ფაზისს, არქმევენ უდაბნოდ გადაშლილ ოაზისს, სადაც მზე მწველია, ცხელია...მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოცა - დასავლეთი აღვივებდა ღრუბელთა ღუმელს, მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო. შემოდგომის დღე მისცემოდა უსაზღვრო დუმ...მაგრამ მე რა ვქნამაგრამ მე რა ვქნა, მე, ვისაც სული მაქვს დაწეწილი მწარე ქარებით, ვინც აღტაცება არ ვიცი სრული არც სიყვარული...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026