ვუალისა და ვიოლეს შესახებ
ვე−ნე−რა სარ−კეს−თან ე−გო−ნა ფრა−გო−ნარს
პა−ლა−ცო პი−ტი და პე−რუ−ჯი ვე−ნე−ტა.
ფე−რე−ბი მი−ენ−დო მშვე−ნი−ერ სა−გო−ნარს,
რო−მელ−საც იძ−ლე−ვა ხმე−ბი მა−სე−ნე−თა.
გათავდა,განელდა,გაჩუმდა ზღა−პა−რი!
ოცნება,შენ წარ−სულს ვედ−რე−ბით შე−სა−ხებ,
რომ ი−სევ ა−ინ−თოს უც−ნო−ბი ლამ−პა−რი
ვუალის,ვიოლეს და სხვე−ბის შე−სა−ხებ.
პა−ლა−ცო პი−ტი და პე−რუ−ჯი ვე−ნე−ტა.
ფე−რე−ბი მი−ენ−დო მშვე−ნი−ერ სა−გო−ნარს,
რო−მელ−საც იძ−ლე−ვა ხმე−ბი მა−სე−ნე−თა.
გათავდა,განელდა,გაჩუმდა ზღა−პა−რი!
ოცნება,შენ წარ−სულს ვედ−რე−ბით შე−სა−ხებ,
რომ ი−სევ ა−ინ−თოს უც−ნო−ბი ლამ−პა−რი
ვუალის,ვიოლეს და სხვე−ბის შე−სა−ხებ.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
მაღლაით მოვლენ ღრუბელნიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
 |
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
