ჰამლეტის ქნარი
ა−მა−ო−ა მთლად ცხოვ−რე−ბა, დრტვი−ნის წუ−თი−სო−ფე−ლი−ა,
წა−დი... წა−დი მო−ნას−ტერ−ში, მო−ნას−ტერ−ში,ოფელია!
ტკბი−ლი ნა−ნა სულს უ−თხა−რი, უ−ბე−დო−ბა ხატს აჩ−ვე−ნე!
და−მაშვ−რა−ლი სუ−ლი, გუ−ლი, მო−ნას−ტერ−ში მო−ას−ვე−ნე!
მაშ შორს მტვე−რი, შორს, შორს მო−წა! ის ცის უ−არმ−ყო−ფე−ლი−ა...
წა−დი... წა−დი მო−ნას−ტერ−ში! მო−ნას−ტერ−ში,ოფელია!...
წა−დი... წა−დი მო−ნას−ტერ−ში, მო−ნას−ტერ−ში,ოფელია!
ტკბი−ლი ნა−ნა სულს უ−თხა−რი, უ−ბე−დო−ბა ხატს აჩ−ვე−ნე!
და−მაშვ−რა−ლი სუ−ლი, გუ−ლი, მო−ნას−ტერ−ში მო−ას−ვე−ნე!
მაშ შორს მტვე−რი, შორს, შორს მო−წა! ის ცის უ−არმ−ყო−ფე−ლი−ა...
წა−დი... წა−დი მო−ნას−ტერ−ში! მო−ნას−ტერ−ში,ოფელია!...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მარმარილოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
