არ არის იგი იმდენად ტკბილი
არ ა−რი−ა ი−გი იმ−დე−ნად ტკბი−ლი
დრო, და−ფა−რუ−ლი ცე−ცხლის ე−ნე−ბით,
მაგ−რამ არც ი−სე მწარწ აქვს კბი−ლი
სა−წამ−ლა−ვე−ბით და შეჩვე−ნე−ბით.
მან შე−აჩ−ვი−ა სო−ფელს სა−ტა−ნა,
ჯო−ჯო−ხე−თუ−რი ა−ლი ქუ−რე−ბის,
რა−თა შემ−დეგ−ში შესძ−ლის ა−ტა−ნა
უფ−რო სა−ში−ნელ გა−ნად−გუ−რე−ბის
დრო, და−ფა−რუ−ლი ცე−ცხლის ე−ნე−ბით,
მაგ−რამ არც ი−სე მწარწ აქვს კბი−ლი
სა−წამ−ლა−ვე−ბით და შეჩვე−ნე−ბით.
მან შე−აჩ−ვი−ა სო−ფელს სა−ტა−ნა,
ჯო−ჯო−ხე−თუ−რი ა−ლი ქუ−რე−ბის,
რა−თა შემ−დეგ−ში შესძ−ლის ა−ტა−ნა
უფ−რო სა−ში−ნელ გა−ნად−გუ−რე−ბის
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
ნუ იამაყებხალხური |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
მარმარილოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
