შენნი დალალნი ყრილობენ გველად
შენ−ნი და−ლალ−ნი ყრი−ლო−ბენ გვე−ლად
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
მოხუცის დარიგებაიოსებ გრიშაშვილი |
|
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
|
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
