kids.ge logo

ედგარი მესამედ

ფავორიტებში დამატება
ჩვენ მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ ო−რი.
ი−ყო სა−ღა−მო. ლოც−ვე−ბი. ზა−რი.
და ჩვენს სა−ო−ცარ გზა−ზე, ლე−ნო−რა,
რტო−ებს ტი−რი−ლით ამტვ−რევ−და ქა−რი.
ე−ნატ−რე−ბო−და ფრთებს სი−თა−მა−მე
უზ−რუნ−ვე−ლო−ბის, შე−ნი სიშო−რის!
მაგ−რამ უ−ეც−რად ვი−ღაც მე−სა−მე,
ვი−ღაც მა−ხინ−ჯი ჩად−გა ჩვენს შო−რის.
და ჩვენ გვეს−მო−და ყრუ სა−უ−ბა−რი:
სა−ცა−ა, მო−ვა სიკვ−დი−ლის წა−მი!
ტი−რო−და ქა−რი, კვდე−ბო−და ქა−რი
და მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ სა−მი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიის მიდიოდა ქუჩაში ერთი, მას მიჰყვებოდა წვიმა და ქარი; მისთვის იმ წამში არ იყო ღმერთი, მისთვის არ იყო ქრის...ისევ ოცნება და სიყვარულიდაღალულს ვხედავ იმ ამაყ ირემს. მიყვარდა, როგორც დიკენსის გმირებს, ცეცხლთან ღვინის სმა და გაფიქრება - რომ ...განახლდა გულიგანახლდა გული... დღეს ის აღარ ვარ რაც უწინ ვიყავ... ფერი ვიცვალე... გზა დამილოცე, შავო ბურუსო, წყეულო ღამ...მაგრამ მე რა ვქნამაგრამ მე რა ვქნა, მე, ვისაც სული მაქვს დაწეწილი მწარე ქარებით, ვინც აღტაცება არ ვიცი სრული არც სიყვარული...ქუჩაქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლებისა, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები ცისარტყელების რიგი ზამთრი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026