ედგარი მესამედ
ჩვენ მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ ო−რი.
ი−ყო სა−ღა−მო. ლოც−ვე−ბი. ზა−რი.
და ჩვენს სა−ო−ცარ გზა−ზე, ლე−ნო−რა,
რტო−ებს ტი−რი−ლით ამტვ−რევ−და ქა−რი.
ე−ნატ−რე−ბო−და ფრთებს სი−თა−მა−მე
უზ−რუნ−ვე−ლო−ბის, შე−ნი სიშო−რის!
მაგ−რამ უ−ეც−რად ვი−ღაც მე−სა−მე,
ვი−ღაც მა−ხინ−ჯი ჩად−გა ჩვენს შო−რის.
და ჩვენ გვეს−მო−და ყრუ სა−უ−ბა−რი:
სა−ცა−ა, მო−ვა სიკვ−დი−ლის წა−მი!
ტი−რო−და ქა−რი, კვდე−ბო−და ქა−რი
და მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ სა−მი.
ი−ყო სა−ღა−მო. ლოც−ვე−ბი. ზა−რი.
და ჩვენს სა−ო−ცარ გზა−ზე, ლე−ნო−რა,
რტო−ებს ტი−რი−ლით ამტვ−რევ−და ქა−რი.
ე−ნატ−რე−ბო−და ფრთებს სი−თა−მა−მე
უზ−რუნ−ვე−ლო−ბის, შე−ნი სიშო−რის!
მაგ−რამ უ−ეც−რად ვი−ღაც მე−სა−მე,
ვი−ღაც მა−ხინ−ჯი ჩად−გა ჩვენს შო−რის.
და ჩვენ გვეს−მო−და ყრუ სა−უ−ბა−რი:
სა−ცა−ა, მო−ვა სიკვ−დი−ლის წა−მი!
ტი−რო−და ქა−რი, კვდე−ბო−და ქა−რი
და მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ სა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე,გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხელებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
რა ცაა!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ლალი და ნათიამანანა კაკაჩია |
|
კარლსონი მოგზაურობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბულბული ვარდზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გოდებააკაკი წერეთელი |
 |
ბედისადმიბესიკი |
 |
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
|
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
