kids.ge logo

ედგარი მესამედ

ფავორიტებში დამატება
ჩვენ მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ ო−რი.
ი−ყო სა−ღა−მო. ლოც−ვე−ბი. ზა−რი.
და ჩვენს სა−ო−ცარ გზა−ზე, ლე−ნო−რა,
რტო−ებს ტი−რი−ლით ამტვ−რევ−და ქა−რი.
ე−ნატ−რე−ბო−და ფრთებს სი−თა−მა−მე
უზ−რუნ−ვე−ლო−ბის, შე−ნი სიშო−რის!
მაგ−რამ უ−ეც−რად ვი−ღაც მე−სა−მე,
ვი−ღაც მა−ხინ−ჯი ჩად−გა ჩვენს შო−რის.
და ჩვენ გვეს−მო−და ყრუ სა−უ−ბა−რი:
სა−ცა−ა, მო−ვა სიკვ−დი−ლის წა−მი!
ტი−რო−და ქა−რი, კვდე−ბო−და ქა−რი
და მივ−დი−ო−დით ტაძ−რის−კენ სა−მი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდა დადიდხანს, დიდხანს არ დამეძინა; მე მქონდა ბინა, თავშესაფარი, მაგრამ ქარიშხალს ...გეტერაღამის ლეგენდა დაჰქრის, დასცურავს, ჩანგის სიმების მოისმის ჟღერა, თავდავიწყების სავსე მორევში დღეს ლხინს ეძ...ეს მშობლიური ქარიაI შავმა ნისლმა დანისლა მთები დაღესტანისა, აიმართნენ კოშკები ცისა და ნესტანისა. გახსოვს? ტოტი ქარისა აქანე...ქუჩაქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლებისა, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები ცისარტყელების რიგი ზამთრი...სინამდვილეში ოცნებისასდაე, ვცდებოდე, მატყუებდეს ოცნება ჩემი, აუსრულებელ იმ ოცნებებს კვლავ მივეცემი. ჩემს შორ გაზაფხულს უდარაჯებ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026