ნუ იამაყებ
ნუ ი−ა−მა−ყებ, თუნდ ი−ყო
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დანა-ჩანგალინათია ჯანაშია |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
|
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
 |
თუთიყუშიედუარდ უგულავა |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
დღეობა აქვს მაჩვსნინო მზესელი |
|
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
