ნუ იამაყებ
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აუხსენით ბავშვს, რა უნდა გააკეთოს ხანძრის შემთხვევაში და როგორ უნდა გამოიძახოს მეხანძრეები.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დღეგრძელობის წამალიმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
ულტიმატუმიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
წუწკი ნინიკონანა სამხარაძე |
|
ჭორიკანა გოგრანუნუ ჯანელიძე |
|
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
 |
სანამ ვიყავ ახალგაზრდააკაკი წერეთელი |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
 |
მარის ჯამბაზებიმზია გოგნიაშვილი |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
