ნუ იამაყებ
ნუ ი−ა−მა−ყებ, თუნდ ი−ყო
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბებოს გავახარებ!ელიზბარ გაბუნია |
 |
თუთიყუშიედუარდ უგულავა |
 |
ჭორიკანა გოგრანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ფისუნია კატა!ელიზბარ გაბუნია |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
|
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
