სიბერე
მე მი−ღა−ლა−ტეს ძველ−მა რით−მებ−მა
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
მერცხალიალეკო შენგელია |
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
