სიბერე
მე მი−ღა−ლა−ტეს ძველ−მა რით−მებ−მა
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მაღლაით მოვლენ ღრუბელნიხალხური |
 |
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
