მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ისაუბრეთ კონკრეტულ სიტუაციებზე და მოერიდეთ ზოგად განცხადებებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
 |
კავკასიის კალთებზელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ერეკლე მეფეხალხური |
|
საქართველოლუარა ჭანტურია |
 |
ლილეო... და ახალი წელი!ნესტან კუპრავა |
|
ეს გოგონა ვისია?ნესტან კუპრავა |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
 |
სხვას ვის აქვსგიორგი წერეთელი |
|
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტსვაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემი ლოცვანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
