მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს ჰიგიენური ჩვევები მისი ასაკის შესაბამისად.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
მამულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
არაბი ხარ?ანა კალანდაძე |
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ქართლის მიწისთვისნანა სამხარაძე |
 |
ვეფხვილუარა ჭანტურია |
 |
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
კახა მიდის სკოლაშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ერეკლეს სიზმარივაჟა–ფშაველა |
 |
მე პატარა ქართველი ვარდუტუ მეგრელი |
|
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
|
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
