მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს „არა“-ს თქმა, როდესაც საჭიროა.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
პირველ სიმდაბლეს აღეკარბესიკი |
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დედაგიორგი წერეთელი |
 |
სწავლა მომწყურდამარი დიერა |
 |
მამულოხალხური |
 |
აპრილინესტან კუპრავა |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პატარა ქართველებიხათუნა გულიაშვილი |
 |
კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
|
ჯარჯიხალხური |
 |
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
