მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ისწავლეთ კრუნჩხვების დროს პირველადი დახმარების გაწევა და უსაფრთხოების უზრუნველყოფა.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
საქართველო - სალოცავი ხატი!ლუარა ჭანტურია |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ვეფხვილუარა ჭანტურია |
 |
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
 |
სიმღერა მამულზეხალხური |
|
არ შეგვეშნდეს დიდი დაღმართისნანა სამხარაძე |
 |
დედა ენამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მამულეთიირაკლი გოგოლაური |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბარდნალალადო ასათიანი |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
