მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გააკეთეთ კვება მშვიდ გარემოში, ტელევიზორისა და სხვა ყურადღების გადამტანი ფაქტორების გარეშე.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოსოფია ბარშოვა |
 |
სწავლა მომწყურდამარი დიერა |
 |
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცეკვანესტან კუპრავა |
 |
მე ქართველი ვარფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
 |
ჩემის კაცობის გვირგვინოვაჟა–ფშაველა |
|
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
|
ქართული ორნამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
