მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თქვენ გეუბნებით, ძმებო მგოსნებოლადო ასათიანი |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
დედის დარიგებაგიორგი ჭალადიდელი |
 |
მტკვრის პირასილია ჭავჭავაძე |
|
იანიჩარიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
 |
კახა მიდის სკოლაშინესტან კუპრავა |
 |
მერცხალილუარა ჭანტურია |
 |
ნეტავ მალე მივახწევდე მიზანსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემის კაცობის გვირგვინოვაჟა–ფშაველა |
|
პასუხადვაჟა–ფშაველა |
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
|
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
|
ომის წინ ჯარის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
