მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ გაუმკლავდეს სოციალურ სიტუაციებს, რომლებიც შეიძლება ტანტრუმის გამომწვევი მიზეზი გახდეს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ახალო წელო...ნათია აბულაძე |
 |
თამარ მეფესხალხური |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
აპრილინესტან კუპრავა |
|
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
მამულეთიირაკლი გოგოლაური |
 |
პატარა ნიკოლოზის ნატვრაელენე სალარიძე |
 |
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
|
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემთ მეგობართნიკოლოზ ბარათაშვილი |
