მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ოჯახური ფოტოების ნახვა
ნახეთ ოჯახური ფოტოები ბავშვებთან ერთად, რათა გააცოცხლოთ მოგონებები და ისტორიები.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
 |
მამულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ანა-ბანა, ანა-ბანამორის ფოცხიშვილი |
 |
ლილეო... და ახალი წელი!ნესტან კუპრავა |
 |
ქართველი ხარ?მანანა კაკაჩია |
|
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ყველაზე ლამაზილია კობალაძე |
 |
თოვლის პაპის ნათქვამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
 |
ჩემთ მეგობართნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
