მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ტანტრუმის დროს შეინარჩუნეთ სიმშვიდე და ნუ აჰყვებით ემოციებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
სოლომონ მეფის ეპიტაფიაბესიკი |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
კახა მიდის სკოლაშინესტან კუპრავა |
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
|
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თბილისურინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ვაზის სიმფონიაშოთა ნიშნიანიძე |
 |
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
 |
რად ჰყვედრი კაცსა, ბანოვანო, პირუმტკიცობას?ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
