მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
 |
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
პირველ სიმდაბლეს აღეკარბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
14 აპრილსანი კაპანაძე |
 |
ოდესმე დიდი ყოფილა საქართველომურმან ლებანიძე |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
 |
მე ქართველი ვარფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მთამ სრულიად სხვა სთქვავაჟა–ფშაველა |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
|
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
