მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
ლოცვახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
პაწაწინა მეგობარიმანანა ტონია |
|
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
|
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
 |
თქვენი ჭირიმეაკაკი წერეთელი |
