მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
 |
საშობაოედუარდ უგულავა |
|
ისეთი ბიჭი ვიქნებიედუარდ უგულავა |
 |
სოლომონ მეფის ეპიტაფიაბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
უფალო, ისევ შეგვინდენანა სამხარაძე |
 |
დედაო, ნინო!მარი დიერა |
 |
ერეკლე მეფეხალხური |
 |
ეს გოგონა ვისია?ნესტან კუპრავა |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ფშავლის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
|
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
 |
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩივილი ხმლისავაჟა–ფშაველა |
