მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
კავკასიის კალთებზელუარა ჭანტურია |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
|
მტკვრის პირასილია ჭავჭავაძე |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მომავალი შენიაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
|
დალოცვაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
თამარ მეფესხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
|
ქართვლის დედასილია ჭავჭავაძე |
 |
ჩემის კაცობის გვირგვინოვაჟა–ფშაველა |
