მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შეაქეთ ბავშვი, როდესაც ის აჩვენებს პროგრესს ტანტრუმების მართვაში.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მეკვლე ვარ!..ელენე სალარიძე |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
არაბი ხარ?ანა კალანდაძე |
 |
ჩაკეტა კარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიმღერაგიორგი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
ბეღურები გვასწავლიანმანანა კაკაჩია |
 |
თბილისურინანა სამხარაძე |
 |
ვარძიაელიზბარ გაბუნია |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
გორიაკაკი წერეთელი |
 |
ირაკლი მეფის ქებაბესიკი |
|
ილიას მოკვლის გამოაკაკი წერეთელი |
 |
მთამ სრულიად სხვა სთქვავაჟა–ფშაველა |
|
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
