მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აუხსენით ბავშვს ონლაინ უსაფრთხოების წესები, როგორიცაა პირადი ინფორმაციის გაზიარებისგან თავის შეკავება და უცხოებთან კონტაქტისგან თავის არიდება.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
|
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
კუმისიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მამულოხალხური |
 |
მახარობელიანზორ აბულაშვილი |
 |
საქართველოსოფია ბარშოვა |
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
ჩემი ლოცვანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
