kids.ge logo

მტკვრის პირას

ლ. მაღალაშვილს

ფავორიტებში დამატება
კვლავ ჩემ-წინ მტკვა−რი მორ−ბის ქუ−ხი−ლით,
ამ ქუ−ხილ−ში ვცნობ მშობ−ლი−ურ გრგვინ−ვას,
კვლავ ჩე−მი გუ−ლი ი−მავ წუ−ხი−ლით
შეჰკვ−ნესს მღვრი−ე ზვირთთ მღე−რი−თა დე−ნას.
კვლავ გა−ნიღ−ვი−ძეს ჩვე−ულ−თა ფიქრ−თა
და აღ−მე−შა−ლა დი−დის ხნის წყლუ−ლი...
შევკვ−ნეს, შევს−ტი−რი მე ა−მა ზვირთ−თა,
თით−ქო მათ შთანთ−ქეს ჩვე−ნი წარ−სუ−ლი.
წაგშ−ლი−ან კვალ−ნი, დრო−ო ნე−ტა−რო!
მტვრად ა−ღუგ−ვი−ხარ სა−უ−კუ−ნე−სა...
მის−მი−ნე ა−ჯა, მის−მი−ნე, მტკვა−რო,
იმ დროთ გარ−და−ეც ეს ჩე−მი კვნე−სა

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

უსულდგმულო ცხოვრებაუსულდგმულო ცხოვრება ცის ნიჭად ნუ გგონია, იგი მიწის ყოფილა — რასაც ბოლო ჰქონია! ცხოვრებას აცისკროვნებს სულ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...მწუხარებაქვეყანაზედ და ზეცაზედა იყო დუმილი, მოლხენით იყვნენ უდარდელნი მთიებნი ცისა... და მე კი მკლავდა მწუხარების ...სანთელივზივარ და შევჭვრეტ ჩემ-წინ სანთელსა, რომელიც წეღან უხვად ნათელსა ჩემს ოთახს ჰფენდა და აშუქებდა და თვალ-წი...დაე თუნდ მოვკვდე არ მეშინიანდაე თუნდ მოვკვდე არ მეშინიან, მაგრამ კი ისე, რომ ჩემი კვალი ნახონ მათ, ვინცა ჩემს უკან ვლიან, თქვან: აღას...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026