kids.ge logo

მტკვრის პირას

ლ. მაღალაშვილს

ფავორიტებში დამატება
კვლავ ჩემ-წინ მტკვა−რი მორ−ბის ქუ−ხი−ლით,
ამ ქუ−ხილ−ში ვცნობ მშობ−ლი−ურ გრგვინ−ვას,
კვლავ ჩე−მი გუ−ლი ი−მავ წუ−ხი−ლით
შეჰკვ−ნესს მღვრი−ე ზვირთთ მღე−რი−თა დე−ნას.
კვლავ გა−ნიღ−ვი−ძეს ჩვე−ულ−თა ფიქრ−თა
და აღ−მე−შა−ლა დი−დის ხნის წყლუ−ლი...
შევკვ−ნეს, შევს−ტი−რი მე ა−მა ზვირთ−თა,
თით−ქო მათ შთანთ−ქეს ჩვე−ნი წარ−სუ−ლი.
წაგშ−ლი−ან კვალ−ნი, დრო−ო ნე−ტა−რო!
მტვრად ა−ღუგ−ვი−ხარ სა−უ−კუ−ნე−სა...
მის−მი−ნე ა−ჯა, მის−მი−ნე, მტკვა−რო,
იმ დროთ გარ−და−ეც ეს ჩე−მი კვნე−სა

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ბედნიერი ერიჩვენისთანა ბედნიერი განა არის სადმე ერი? მძიმე ყალნით, ლამაზ ფალნით მორთული და მშვენიერი; უწყინარი, უჩივა...გუთნის დედაერთს ბედ ქვეშა ვართ, ლაბავ, მე და შენ, წილად გვარგუნეს შავი მიწა ჩვენ. ერთგულად ვჭიმოთ ჭაპანი ჩვენი, უსიხ...ციური ხმებიციურნი ხმები — ეგ საკვირვლები, როს მომესმიან, მსწრაფლ მომითხრობენ, საიდამ სრბიან და სად სცხოვრობენ, და ნე...ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!.. აწმყო თუ არა გვწყალობს, მომავალი ჩვენია, თუმცა ძველნი დაგშორდნენ...დაე თუნდ მოვკვდე არ მეშინიანდაე თუნდ მოვკვდე არ მეშინიან, მაგრამ კი ისე, რომ ჩემი კვალი ნახონ მათ, ვინცა ჩემს უკან ვლიან, თქვან: აღას...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026