მირიან ბატონიშვილს
მეორე
გებრ−ძა−ნეს ჩემ−გან წე−რი−თა, -
ას−ჯერ მად−ლო−ბით მკი−თხვე−ლი.
მე ვე−რა გავ−ძეხ მზე−რი−თა
ქე−ბა მო−გიძღვ−ნა, ვი−თა ვთქვა,
რა გკად−რო შე−სა−ფე−რი−თა?
მუ−ქა−ფად ღმერთ−მან გვირგ−ვი−ნი
შე−გიქმ−ნას თვი−სის ცე−რი−თა!
ხრმალ−თა და ქაფ−ქირთ ღი−რე−ბა,
რად−გან ოს−მალ−თა გვჭი−რე−ბა,
მათ ვინ−ღა ა−ე−ხი−რე−ბა,
რა გინდ სით ი−ყოს ხში−რე−ბა?
მე მა−თი ა−სე მცი−რე−ბა
ა−რო−დეს შე−მე−ჭი−რე−ბა,
გარ−ნა თუ ჩე−მი მწი−რე−ბა
ჰსჯუ−ლად არ და−მე−ფი−რე−ბა!
თქვენ მღვდელ−სა თვი−სი ნა−წე−რი
სა−ამჯმ−ნოდ გა[ა]ხდევინეთ.
ცო−ცხალ−სა ტყავ−სა ვინ გახ−დის?
მაგ−რამ მას გა−ახ−დე−ვი−ნეთ!
მა−გის აქ სირ−ბილს და მან−და
ეს რა−დღა გარ−დახ−დე−ვი−ნეთ?
ჭო−პოს ლა−პო−ბით პირს ქა−ფი
ქაფ−ქი−რით მო−ახ−დე−ვი−ნეთ!
სხვა მო−გახ−სე−ნო უ−ცხო−ი,
ეს ქვრი−მად და−მი−თე−სი−ა:
თქვენც გეხ−სე−ნე−ბათ, ყი−ზილ−ბაშთ
რა ჰსჯუ−ლი აქვთ და წე−სი−ა.
თვი−სი ლა−ქი−ა მან მოკ−ლა,
ა−მა−ზედ რა უბრ−მე−სი−ა;
სხვას პოს−ლა−ნიკ−სა სისხლ−სა ს−თხოვს.
ჭირ−ში ჰყავს და−ნამკვ−ნე−სი−ა.
ნე−ტა გიჩ−ვე−ნათ, ა−მა−ზე
ვი−თა კასკა−სებს გრი−გო−რი.
სევ−დით გა−ნე−ყო და−ლაქ−სა,
თქვა: "თა−მა−ზას−თან ვი−გო−რი".
მე−ო−რე გრი−გორს მოს−ტე−ხეს
ხე−ლი; კრივ-კულაჩს ი−გო−რი.
თუ ა−სე ას−ტყდენ, ვერ, ვგო−ნებ,
გარ−დავ−ლონ ჩიმი-დიდგორი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ სიცოცხლისთვის საჭირო უნარები
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ გაუმკლავდეს ყოველდღიურ სიტუაციებს და როგორ მიიღოს სწორი გადაწყვეტილებები.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
განთიადიაკაკი წერეთელი |
 |
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ირაკლი მეფის ქებაბესიკი |
|
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
აკაკის ლანდიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ნუგეში მგოსნისავაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
შენ აყვავილდი ჩემო სამშობლონანა სამხარაძე |
 |
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
 |
პირობაიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ბარდნალალადო ასათიანი |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
|
ასპინძალადო ასათიანი |
 |
ვაზის სიმფონიაშოთა ნიშნიანიძე |
