kids.ge logo

აკაკის ლანდი

ფავორიტებში დამატება

მდუ−მა−რე მხა−რეს შო−რი მთე−ბი−სას
დაჰ−ხა−რის ღა−მე და ან−და−მა−ტი.
იქ, რო−გორც ლან−დი მწუ−ხა−რე−ბი−სა,
გა−მოჩნ−და მა−ღალ პო−ე−ტის ლან−დი!

თეთ−რი ჭა−ღა−რით მო−სი−ლი თმე−ბი
ე−ლავ−და ელ−ვის ელვა-ციმციმით
და მო−ხიბ−ლუ−ლი ი−ყო მთი−ე−ბი
და−დე−ბულ სა−ხის ღვთა−ებ−რივ ღი−მით.

მძი−მე და დაღ−ლილ ფე−ხის ხმას გრძნობ−და
ნელი-ნელ მსვლე−ლი ღრუ−ბე−ლი ჩე−მი
და მოძ−რა−ობ−და ღა−მის მნა−თობ−თა
ა−ღელ−ვე−ბუ−ლი ე−ლი−ზი−უ−მი.

გრძნობ−და თა−ნა−ბარ მო−ახ−ლო−ე−ბას
განც−ვიფ−რე−ბუ−ლი და დი−დი მთე−ბი,
შეუცნობ-ხშირი შრი−ა−ლით შეკრ−თა
მშობ−ლი−უ−რი ტყის მწვა−ნე ზვირ−თე−ბი.

მა−შინ ბავშ−ვი−ვით მი−ჩუმ−და შქე−რი,
შე−წყდა მდი−ნა−რეთ ზვირ−თე−ბის მღე−რა,
მხო−ლოდ გრი−ალ−მა გზა მრა−ვალ−ფე−რი
ნა−პერწკ−ლის დრო−შით ა−ა−ელ−ფე−რა,

და სა−ი−დუმ−ლო შუ−ქით შე−მო−სა
მი−წყნა−რე−ბუ−ლი გზა იშ−ვი−ა−თი: -
ჩუ−მად... დაღ−ლილი სანთ−ლე−ბით მო−დის
მწუ−ხა−რე ლან−დი... მა−ღალი ლან−დი.

ოჰ! ა−სე−თი−ა დღეს გან−საც−დე−ლი
და არ დაგვ−ტო−ვებს პო−ე−ტი ობ−ლად,
რომ არ ა−ან−თოს ი−სევ სან−ტე−ლი
და−ვი−წყე−ბუ−ლი ხა−ტის მახლობ−ლად.

იქ−ნე−ბა ჩვენთ−ვის, იქ−ნე−ბა ჩვენ−ში,
იქ−ნე−ბა ჩვენ−თან მა−რად და მა−რად!
ჩვე−ნი ზღაპ−რე−ბის სი−დი−ა−დე−ში,
ჩვე−ნი ფიქ−რე−ბის ლურჯ ნი−ავ−ქა−რად.

არ მო−გაკ−ლებს მადლს და შუქს უ−სი−ტყვოს
მი−სი, პო−ე−ტის, მაღ−ლით ან−თე−ბა.
კურ−თხე−უ−ლი ი−ყოს, კურ−თხე−ულ ი−ყოს,
კურ−თხე−ულ ი−ყოს ეს მო−ლან−დე−ბა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ეფემერაცხენთა შეჯიბრებაზე ჩემი ლურჯა ცხენები ჰქროდნენ ეფემერული და ფერადი ქარებით, იყვნენ საუკუნენი, მაგრამ ვერ ...იცვალნენ დრონიიცვალნენ დრონი. წარსულის დიდის დიდებას ვხედავ არასაკმარისს. ღელავს ფაზისი და მტკვარის მშვიდის ამოოხვრაა მ...მოვა… მაგრამ როდის?შორეული ქალის ეშხი მოვა... მაგრამ როდის? სიყვარული სასახლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის! ასეთია ნაზი ბედი, ბედი ...გაგონდება თუ არა გაგონდება თუ არა კარალეთის დღეები, მთების ლურჯი კამარა, უცხო სამოთხეები. კიდევ შეგრჩა თუ არა მხიარული თვა...დამწველი თავის სიმშვენიერითდამწველი თავის სიმშვენიერით, დამშვენებული უხვი განგებით ფეხთან პერანგი იწვა ცბიერი, როგორც ელვარე ფარშავა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026