kids.ge logo

კუმისი

ფავორიტებში დამატება
სი−ლაჟ−ვარ−დე მთვა−რის ჩუ−მის
მოჰ−ფე−ნი−ა ცის−ფერ კუ−მისს,
ტბას დასც−ქე−რის მდუ−მა−რე ტყე
მო−და−რა−ჯე ჩამიჩუ−მის.

და−ფიქ−რე−ბის, პირ−მო−კუმ−ვის
მოჩრ−დი−ლე−ბა უვ−ლის კუ−მისს,
ღე−ლავს ფე−რი ხა−ვერ−დი−სა
და სილ−ბი−ლე აბ−რე−შუ−მის.

უ−ეც−რად შორს არღ−ვევს ღუ−მილს
ხსოვ−ნა ცე−ცხლის და სა−მუ−მის,
და ხმა ო−ძე−ლაშ−ვი−ლი−სა
სიმშ−ვი−დე−შიც აკრ−თობს კუ−მისს.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მწოლარეიყო ის მწუხარება - ბალახებში მწოლარე და ეფინა ალვათა ხეივანის სუმბული, მიდიოდა მდინარე, როგორც ლურჯი ოლარ...ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიმოდის ახალი წელი, თოვლით მოსილი ღამე, მიწას ედება ცელი - ფანტასტიური რამე... ღამით ფერდობებს ფიქრის ესხა ...ქარით დატირებულიქარით დატირებული, უნუგეშოდ შთენილი, მიფრინავდა ფოთოლი, ხიდან გადმოცვენილი. და სტიროდა მიდამო, იძრცვნებოდა...თვალუწვდენელი, დაუსაბამოთვალუწვდენელი, შორი, ვრცელი, დაუსაბამო, ჩუმი, მყუდრო დასევდიანი იყო საღამო. თოვლზე დაცემულ სისხლის მსგავს...ჰიმნი ქართულ ანბანსშენ, რომელიც მარად მზეებრ გვინათ, არა გუშინ გაჩნდი თვალის ჩინად, არამედ მზით ამოენთე ბრწყინვად - ოცდაექვს...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026