ცეცხლი, მახვილი
ცე−ცხლი, მახ−ვი−ლი, სისხ−ლი ი−ყოს შე−ნი სა−ხე−ლი,
და−ინგ−რეს ძვე−ლი, სი−ხა−რუ−ლი მო−დის ა−ხა−ლი,
და ამ−ბობს ყვე−ლას გა−სა−გო−ნად: მსოფ−ლი−ო წყნა−რად!
შე−ნი წარ−სუ−ლი, სე−ნი ა−წყო იქ−ცა ა−რა−რად.
და და−ხარ−ხა−რებს შენს ნანგ−რე−ვებს: ცე−ცხლი, მახ−ვი−ლი..
ცე−ცხლი, მახ−ვი−ლი, სისხ−ლი ი−ყოს შე−ნი სა−ხე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თამარ მეფე და ხონთქარიხალხური |
|
ვახტანგ მეფეხალხური |
|
დღეს მაისი ფერში ნაირ-ნაირშიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თამარ მეფევ, თამარეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
აფხაზეთოხათუნა გულიაშვილი |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
ქართლის მიწისთვისნანა სამხარაძე |
 |
მე ქართველი ვარფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საქართველოზე და ლექსები მშვიდობაზე
|
დაბრუნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
 |
უშგულელი თოვლის ბაბუელენე სალარიძე |
 |
მეხანძრე სპილომანანა ტონია |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
