ჩემო ტკბილო საქართველოვ
ჩე−მო ტკბი−ლო სა−ქართ−ვე−ლოვ,
მო−გი−ლო−ცავ დღე−ის დღე−სა;
მო−ნო−ბი−დან თავ−დახს−ნი−ლო,
ა−ღარ ის−მის შე−ნი კვნე−სა.
თუ რამ გჭირ−და სი−დუხ−ჭი−რე,
წყალს გაჰყ−ვა და გა−ი−ლე−სა,
შენს ნა−ეკ−ლარ ნი−ა−დაგ−ზე
ია-ვარდი და−ი−თე−სა.
მო−გი−ლო−ცავთ დღე−ის დღეს და
ვი−სურ−ვებ, რომ ა−სე რებ−დე:
თა−ვი−სუ−ფალ გმი−რის სა−ხელს
სა−უ−კუ−ნოდ ატარებ−დე;
ვინც მო−ვი−დეს, შე−გე−ხიზ−ნოს -
შვე−ბა−სა და ლხე−ნას გრძნობ−დეს...
მა−ი−სი ხომ მა−ი−სია,
ი−ან−ვარ−შიც მა−ი−სობ−დეს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩაკეტა კარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პირველ სიმდაბლეს აღეკარბესიკი |
 |
თქვენ გეუბნებით, ძმებო მგოსნებოლადო ასათიანი |
 |
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ბეღურასოფო გასიტაშვილი |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დედა ენამანანა კაკაჩია |
 |
საქართველოსნანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
|
ასპინძალადო ასათიანი |
 |
თქვენი ჭირიმეაკაკი წერეთელი |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მამულეთიირაკლი გოგოლაური |
