პატარა ვაჟკაცის ფიქრები
მიყ−ვარს სა−ქართ−ვე−ლო ძლი−ერ,
მინდორ-ველებით, მთით,
ჯერ პატ−რა ვარ, მა−მულს
რით გა−მო−ვად−გე, რით?
ჯერ არ შე−მიძ−ლი−ა ბრძო−ლა
არც ე−ნით და არც ხმლით,
უნ−და ვის−წავ−ლო ი−სე,
მა−მა ხა−რობ−დეს ძით.
სკო−ლა ა−მა−ყობ−დეს ჩე−მით,
სო−ფელს ვუ−ხა−რებ−დე გულს,
პირ−ვე−ლი ვი−ყო ყველ−გან
პა−ტა−რას, ძლი−ერ მსურს.
გა−ვიზრ−დე−ბი და ერ−თი
ბურ−ჯი ვიქ−ნე−ბი შენთ−ვის,
მა−მუ−ლო, გუ−ლის ძგე−რა,
შენს მა−ჯის−ცე−მას ერთ−ვის.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ემოციური ინტელექტის გამოყენება ინტერვიუებში
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს ემოციური ინტელექტის გამოყენება ინტერვიუებში.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები სკოლაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ მეფესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები სკოლაზე და ლექსები საქართველოზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, გულუბრყვილო პატარები, ლექსები სკოლაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
მე პატარა ქართველი ვარდუტუ მეგრელი |
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
