წელიწადები წავლიან ძველნი
დღე−ე−ბი ბრუნავს,ვით კა−მა−თე−ლი
და ყვა−ვი−ლე−ბის ა−რის მრავ−ლო−ბა.
ჩემთ−ვის დღე−სა−ვით ა−რის ნა−თე−ლი,
რას ი−ტყვის ჩემ−ზე შთა−მო−მავ−ლო−ბა
წე−ლი−წა−დე−ბი წავ−ლი−ან ძვე−ლი,
შე−იცვ−ლე−ბი−ან ქა−რით სი−ო−ნი,
რო−გორც ერ−თი−ა ქვე−ყა−ნა მთე−ლი,
ი−სე ერ−თი−ა გა−ლაქ−ტი−ო−ნი.
და ყვა−ვი−ლე−ბის ა−რის მრავ−ლო−ბა.
ჩემთ−ვის დღე−სა−ვით ა−რის ნა−თე−ლი,
რას ი−ტყვის ჩემ−ზე შთა−მო−მავ−ლო−ბა
წე−ლი−წა−დე−ბი წავ−ლი−ან ძვე−ლი,
შე−იცვ−ლე−ბი−ან ქა−რით სი−ო−ნი,
რო−გორც ერ−თი−ა ქვე−ყა−ნა მთე−ლი,
ი−სე ერ−თი−ა გა−ლაქ−ტი−ო−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ეტლზედბესიკი |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
|
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
