ქალაქი წყალზე
რო−გორც ქა−ლა−ქი,დრედნოუტიც ი−სე ჩუ−მი−ა!
მხო−ლოდ ნა−პი−რას მო−ასკ−დე−ბა გა−მო−ქა−ნე−ბა
და დაწყნარდება,თითქოს ლურ−ჯი აბ−რე−შუ−მი−ა.
ქა−ნა−ობს გემი,მიჩვეული გრი−გა−ლით თრო−ბას,
ო,ეს დუმილი,დაყდნობილი ან−ძე−ბის თავ−ზე,
ამ ბნე−ლი ღა−მით ე−მუქ−რე−ბა კა−ცობ−რი−ო−ბას,
ძველს,დახავსებულს ე−მუქ−რე−ბა სი−ახ−ლით სავ−სე.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, გააცნობიეროს პასუხისმგებლობა დროის მართვაში და ისწავლოს შედეგებზე პასუხისმგებლობის აღება.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მაღლაით მოვლენ ღრუბელნიხალხური |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
