ბედისადმი
შე−ნი ხა−ტი ვინ სა−ხოს,
ყოვლ ფე−რო−ბა−თა მო−ნა−ო?
ხელ-მწიფედ მზა ხარ,
მაგ−რამ ვერ−ვინ ვერ ნა−ხოს
შე−ნი სი−მართ−ლით მგო−ნა−ო!
ა−ნაზ−დი ხმა ხარ;
ვინც[ა] რა−მე გიზ−რა−ხოს,
მართ არ გაგყ−ვე−ბის ხსოვ−ნა−ო!
ხან ტკბილ[ი] ძმა ხარ:
ვინმც[ა] ეს−რეთ გი−ძა−ხოს,
მათ ცრემლ−თა ექმ−ნას ფო−ნა−ო!
ჰგავს სოფ−ლის პირ−სა,
ბე−დო და−უდგ−რო−მე−ლო,
სიმტ−კი−ცე შენ−გან ქმნი−ლი−სა!
ვინ გეტრ−ფის, ტირ−სა,
ქცე−ვა გა−ნუ−ზო−მე−ლო,
ნატვ−რა აქვს მას სიკვ−დი−ლი−სა!
ხან ქვე შლი ძირ−სა,
სი−მაღ−ლი−სა მდგო−მე−ლო,
გაქვს სიც−რუ−ე სირ−ბი−ლი−სა!
ხან დიდ ჰყოფ მცირ−სა,
რყე−ვა და−უშ−რო−მე−ლო,
ხარ სი−მართ−ლი−სა კო−ნა−ო!
უ−ცხო ხარ შო−ბით,
უღმრ−თოდ და−ნა−ბა−დე−ო;
ვით გენ−დო, ბე−დო, უბე−დო!
მე შე−ნის მკო−ბით,
საბრ−ხე გა−მი−ბა−დე−ო,
და შე−ვიქ−მენ უ−ი−მე−დო.
სურ−ვით და ძმო−ბით
ბევრ−ჯერ რა მი−ქა−დი−ო.
უ−სირ−ცხვი−ლოდ გარ−და−ხე−დო!
სრულ პატრონ-ყმობით
ერ−თად გა−მოგვ−ცა−დე−ო,
ვინ ვართ მოყ−მე და მხნო−ნა−ო!
აწ გი−ცანთ, გვე−ლო,
სა−მო−თხით გან−მა−ძე−ო,
შავბე−დო არ−სად ა−რა−ო!
ქვეყ−ნის შემძვ−რე−ლო,
ეშ−მა−თა მო−ბა−ძე−ო,
ხან ბნე−ლო, ხან სადა−რა−ო!
ი−დუ−მალ მჭრე−ლო,
სიდრ−კუ−ის მამა-ძეო,
დამდ−გო−მო უქ−მად ა−რა−ო!
გუ−ლებთ შემკვ−რე−ლო,
გამყ−რე−ლო, მო−მა−ძე−ო,
მლიქვ−ნე−ლო და ღადა−რა−ო!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დააწესეთ წესი: „გაჯეტები ჭამის დროს არა“
აკრძალეთ გაჯეტების გამოყენება ჭამის დროს, რათა ოჯახმა შეძლოს ერთმანეთთან ურთიერთობა.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მკითხავი ქალილილი ნუცუბიძე |
|
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
 |
ვარდიდავით მაჩაბელი |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
