რაც იქნეს – იქნეს
როს სიბ−ნე−ლე−ა და გზას ვერ ვიგ−ნებ
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
როგორც სიზმარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იცვალნენ დრონიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბებო მართამანანა ქურდაძე |
|
სად იყო სმენა და გაგონება?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანაომაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
*** (ერთი ცელქი გოგო ვარ)ნანა სამხარაძე |
 |
ბებოს დალოცვანინო სტურუა |
 |
დაბნეული ამიკონუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
ჯანჯუხა და ჩურჩხელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
რთველილუარა ჭანტურია |
|
მღვრიე ქარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარი ამწევი ფარდისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იქით ნუში, აქეთ ნუში…გალაკტიონ ტაბიძე |
