რაც იქნეს – იქნეს
როს სიბ−ნე−ლე−ა და გზას ვერ ვიგ−ნებ
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ნემსინოდარ დუმბაძე |
 |
პაპა და შვილიშვილიშოთა ამირანაშვილი |
 |
იცვალნენ დრონიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ფისო და ბებიალუარა ჭანტურია |
|
მაისმა ისევ მომიტანა ლაჟვარდი ზღვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
*** (ჩემმა ბაბუმ დიდზე დიდი)ცირა ტურაშვილი |
 |
შველიაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბებო თავს არ მანებებსნანა სამხარაძე |
 |
ჩემი ბაბუამანანა კაკაჩია |
 |
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჯილდოშოთა ამირანაშვილი |
 |
ციცინომაია კარსელი |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
