რაც იქნეს – იქნეს
როს სიბ−ნე−ლე−ა და გზას ვერ ვიგ−ნებ
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
მე−ნატ−რე−ბი−ან ფრთე−ბი თეთ−რე−ბი,
მა−ინც ა−რა−ვის არ ვე−ვედ−რე−ბი:
გზა გა−მას−წავ−ლეთ, გა−ვი−დე იქ−ნებ.
იქ სა−სიკვ−დი−ლო მახ−ვი−ლებს იქ−ნევს
ყვე−ლა ჩონ−ჩხე−ბი, ყვე−ლა ცხედ−რე−ბი,
მაგ−რამ არც კვნე−სა, არც დაყ−ვედ−რე−ბა:
წინ გა−ბე−დუ−ლად! რაც იქ−ნეს - იქ−ნეს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
თაფლიდიანა ღვალაძე |
 |
ბებო მართამანანა ქურდაძე |
 |
როგორც სიზმარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბებოელიზბარ გაბუნია |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
პოპკორნინუნუ ჯანელიძე |
 |
წერილი ბებიასგიორგი წერეთელი |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
|
ელენიკოს საბანინუნუ ჯანელიძე |
 |
ბებოსთანსოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
ის წაიყვანა ოცნებამ მისმაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
|
*** (თეთრად გადახატულა)დიანა ღვალაძე |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
