kids.ge logo

ნუციკო

ფავორიტებში დამატება

- ბე−ბოს ქოლ−გით დავ−დი−ვარ,
არ გე−გო−ნოთ პა−ტა−რა.
წვი−მა ვერ და−მას−ვე−ლებს,
მზე ვერ დამწ−ვავს თა−კა−რა.

- სულ შენს ბე−ბოს ჰგავ−ხარ,
მე−ტყვის ბა−ბუ ოხვ−რით.
ბე−ბოსავით და−დი−ხარ,
ბე−ბოს მიხვრა-მოხვ−რით.

- ვდარ−დობ, რო−ცა ბა−ბუას,
ვხე−დავ, ხელ−ში წამ−ლით.
მინ−და, რომ მო−ვარ−ჩი−ნო
ჩე−მი კარ−გი სწავლით.

აი, ლექ−სიც ვის−წავ−ლე,
ა−თამ−დე−დაც დავთ−ვა−ლე.
ნე−ტა ამ−დენ სწავ−ლა−ში,
მშვე−ლის ბა−ბუს სათვალე?

ბა−ბუ! ამ შენს სათ−ვა−ლეს,
ა−ღარ მი−ვე−კა−რე−ბი;
ეს რამ−დენი მაწ−ვა−ლა,
ა−მატ−კი−ვა თვა−ლე−ბი!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მითხარ, ქარო!- მითხარ, ქარო! რატომ დაჰქრი? ხეებს ტოტებს რად ულეწავ? მტვერს თვალებში რატომ გვაყრი? დავარცხნილ თმებს რად...ზურიკო1 - რატომ სტირი ზურიკო? გაგაბრაზა ვინა? - ვტირი, აბა დედიკო, როგორ მომეთმინა? იმ პატარა გოგონამ, თინა როა...გაბუტული ნატობებომ გული გამიწყალა, ამიკრძალა თამაში. მსაყვედურობს, ნუ ცელქობო, ნუ დადიხარ ტალახში; თორემ დედას დავურეკ...კომბოსტოშიკომბოსტოში მიპოვნეს მე ასეთი პაწია. აქვე ნახა კურდღელმაც თურმე თავის ბაჭია. კომბოსტოში თუ ვჩნდებით, მინდა...ფანქარზე გაბრაზებულიგავებუტე ჩემს ფანქარს, რადგან კარგად ვერ ხატავს, ვერც სახლს, ვერც ძაღლს, ვერც კატას... არა, თხა და კვატია...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026