ბოჩოლა
ჩვენ−მა ძრო−ხამ ხბო მო−ი−გო,
ი−ცით რა პა−ტა−რა?!
მე, ბო−ჩო−ლას და−ბა−დე−ბამ
ძა−ან გამახარა.
შვლის ნუკ−რი−ვით ლა−მა−ზი აქვს,
თვა−ლე−ბი და დრუნ−ჩი;
მო−ცახ−ცა−ხე, წვრილ-ფეხება,
ჩა−ვი−ხუ−ტე გულში.
ვიშ! რა თბი−ლი ბო−ჩო−ლა−ა,
დე−დი! მე მო−უვ−ლი!
ნა−ხე, რო−გორ მო−ვე−წო−ნე?!
ა−მი−ლო−კა შუბლი!
მამი! მინ−და, ეს ბო−ჩო−ლა,
გა−ი−ზარ−დოს დი−დი;
შარ−შან−დელ ბო−ჩო−ლასავით,
ხომ არ გა−მი−ყი−დი?!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
|
ნოდარიკოს სტუმარინოდარ დუმბაძე |
 |
დედი, უთხარ პიკოს...ელიზბარ გაბუნია |
 |
მურიალუარა ჭანტურია |
 |
ქარი მოგონებათაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
რა კარგი შემოდგომაა!ნესტან კუპრავა |
 |
ეზოს ძაღლი ამუნანუნუ ჯანელიძე |
|
ფისო და ბებიალუარა ჭანტურია |
 |
თხამ აჯობამანანა კაკაჩია |
|
მაინც დავიმსახურეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
 |
სამი კნუტიგივი ჭიჭინაძე |
|
მგელი, ბატკანი და მურიანოდარ დუმბაძე |
|
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
