kids.ge logo

ბოჩოლა

ფავორიტებში დამატება

ჩვენ−მა ძრო−ხამ ხბო მო−ი−გო,
ი−ცით რა პა−ტა−რა?!
მე, ბო−ჩო−ლას და−ბა−დე−ბამ
ძა−ან გამახარა.

შვლის ნუკ−რი−ვით ლა−მა−ზი აქვს,
თვა−ლე−ბი და დრუნ−ჩი;
მო−ცახ−ცა−ხე, წვრილ-ფეხება,
ჩა−ვი−ხუ−ტე გულში.

ვიშ! რა თბი−ლი ბო−ჩო−ლა−ა,
დე−დი! მე მო−უვ−ლი!
ნა−ხე, რო−გორ მო−ვე−წო−ნე?!
ა−მი−ლო−კა შუბლი!

მამი! მინ−და, ეს ბო−ჩო−ლა,
გა−ი−ზარ−დოს დი−დი;
შარ−შან−დელ ბო−ჩო−ლასავით,
ხომ არ გა−მი−ყი−დი?!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ფისო მიწევს ფეხებთან- თამუნია, რა მოხდა? ასე რად გეცინება? - გეტყვი, გეტყვი, დედიკო, ვიცი, არ გეწყინება. ფისო მიწევს ფეხებთან...წრუწუნა და ფისო- წრუწუნ! რომ ვერ გიჭერდი, დამცინოდნენ შენ გამო, მაინც ხომ დაგიჭირე, ხოდა, უნდა შეგჭამო! - გირჩევნია სირც...ირინა და ხბო- დედი, დედი! იცი, რა?- მე ბოჩოლამ მირქინა! უკან გამომეკიდა და კინაღამ მიკბინა. -არ გრცხვენია ირინა? ხბომ...დედი, უთხარ პიკოს...დედი, უთხარ პიკოს, რომ ჭკვიანად იყოს; ჩემი ქვიშის სახლი, აღარ დამინგრიოს! პიკოს სულ არ ადარდებს, რას ვაკე...ვარძიაჯერ ხომ მარტო ვარძია, ჩვენი დიდი განძია. აქ, რომ მზის დარბაზია, ისეთი ლამაზია, თითქოს ქვაში ვაზია... თამა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026