ბომბორა
წუ−ხელ ჩვენს ბაღ−ში ვი−ღა−ცას,
ბა−ლი სულ და−უკ−რე−ფი−ა.
ამ ჩვენს ბომ−ბო−რა ძაღლ−სა კი,
ერ−თიც არ დაუ−ყეფია.
რა მო−გი−ვი−და ბომ−ბო−რა,
რას მი−ქი−ცი−ნებ მაგ შენ კუდს;
მი−თხა−რი, ერ−თი, მში−შა−რავ,
რა−ტომ არ უ−ყეფ ღა−მით ქურდს!
არა სთქვა: „ძი−ლი არ მყოფ−ნის“
დღი−სით სულ გძი−ნავს უ−საქ−მურს;
ღა−მით რა მოგ−დის ნე−ტა−ვი,
ხომ არ და−გაკლ−და ცო−ტა ყურს?
თითქოს შერ−ცხვა−ო ბომ−ბო−რას,
თა−თებ−ში თა−ვი ჩა−მა−ლა...
ერ−თი სუ−ლი აქვს და−აფრ−თხოს,
ქურ−დე−ბის მთე−ლი ა−მა−ლა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
ტურა სანინათია ჯანაშია |
 |
მერცხალიალეკო შენგელია |
|
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
საქანელამაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ჩოჩორითამარ ჭეიშვილი |
 |
გედილუარა ჭანტურია |
 |
კურდღელიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩოჩორინათია აბულაძე |
 |
ფისო მიწევს ფეხებთანელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
მავნებლებიმანანა ტონია |
|
მოსწავლე წიწილებიმანანა ტონია |
 |
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
|
იხვი და მამალინოდარ დუმბაძე |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
