kids.ge logo

ხომალდს მიჰყვება თოვლის მადონა

ფავორიტებში დამატება
ხო−მალდს მიჰყ−ვე−ბა თოვ−ლის მა−დო−ნა
და ყვა−ვი−ლე−ბი გი−ი−ა−დო−ნა.
შენთ−ვის გა−ეკ−რა ჯვარ−ზე ი−ე−სო,
სუ−ლო, ჭა−ობ−ზე უნოტი−ე−სო.
ი−დუ−მა−ლი−ა ჩვე−ნი სე−რო−ბა
და ღა−მე−ე−ბის ალ−მა−ცე−რო−ბა,
რომ ოც−ნე−ბე−ბი ცე−ცხლით გა−ლე−სო,
სუ−ლო, იმ ცეცხ;ზე უმ−ხურ−ვა−ლე−სო.
დღე−თა სი−ნა−ზე−სე−დე−ბა კორ−ძი...
ე−სე არს სისხ−ლი, ე−სე არს ხორ−ცი
და ი−დუ−მა−ლი ლოც−ვა ბა−გი−სა,
სუ−ლო, ლაჟ−ვარდ−ზე უს−პე−ტა−კე−სო.
ვარსკვ−ლა−ვი ი−გი - ფიქრ−თა სა−გა−ნი -
ერ−თი უმ−რავ−ლეს ვარსკვ−ლავ−თა−გა−ნი,
ა−ელ−ვარ−დე−ბა ცა−ზე ო−დეს−მე,
სუ−ლო, დე−მონ−ზე უ−ბო−რო−ტე−სო!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ქუჩაქუჩა პოეტად დარჩა ოცდაათიან წლებისა, გაცვეთილი აქვს ლანჩა, დარჩა კანი და ძვლები ცისარტყელების რიგი ზამთრი...არა ერთი ორიარა ერთი და ორი, არა ორი და სამი, მახსოვს ვარსკვლავი შორი და განათების წამი. შენ, გალაკტიონ, იცი რა დაუდე...დაბრუნებალიხს აქით და იქით, მტკვარს, ლიახვს და ფაზისს, არქმევენ უდაბნოდ გადაშლილ ოაზისს, სადაც მზე მწველია, ცხელია...მგლოვიარე სერაფიმებიმარმარილოს ქვეშ (მწუხარება უამრავ დროთა! მე პოეზიამ დავიწყების ცელს ამარიდა); საუკუნეთა სათვალავი მეკარგე...ქარი ამწევი ფარდისსიკვდილი პირად ოდენ ვიქნები, მე ჩემ დემონებს ვსთხოვ, რომ დახურონ ყველა წიგნები, სადაც შენს იქით, სადაც შე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026