ბებო
ძა−ან გა−ვაბ−რა−ზე,
ბე−ბო, ა−მას წი−ნად.
მა−ინც, მე−ფე−რე−ბა,
მე−ხუ−ტე−ბა თბი−ლად.
ხან კი, მიბ−რაზ−დე−ბა,
მაგ−რამ უფ−რო ხში−რად;
მლო−ცავს, მლო−ცავს, მლო−ცავს,
მკოც−ნის, მკოც−ნის ტკბი−ლად.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ფიქრები ბებიაზენათია აბულაძე |
 |
სად იყო სმენა და გაგონება?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მარიამი და ბეღურააზა მდინარაძე |
|
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მოგონება ჩვენი ჭალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ბებოს გოგონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბებო თავს არ მანებებსნანა სამხარაძე |
 |
თვითმცლელიმარი დიერა |
 |
ბებონინია კაპანაძე |
 |
ბებია ქათამილელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
მღვრიე ქარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუღარ დამიბერდებიმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
კვირა რომ არაშოთა ამირანაშვილი |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
