სად იყო სმენა და გაგონება?
ა−ხა−ლი ჰან−გი ე−ნატ−რე−ბა ცას უ−კა−ნასკ−ნელს,
მე ვგრძნობ−დი მა−შინ, რომ სტოპ−ვებ−და ზეშ−თა−გო−ნე−ბა-
თვით მუ−რი−ლი−ოს, კა−ე−ლი−ოს, თვი−თონ ან−გე−ლოზს. . .
სად ი−ყო სე−ნა და გა−გო−ნე−ბა?
პოეტი-მასა ხალხ−თა კოშ−კის დღეს უ−წი−ნა−რეს
გა−დასც−ქე−რო−და ბლრო−ტე−ბას გა−ნა−რი−დე−ბი,
თვალ−გა−და−უწვ−დენ ორ−მო−ებ−ში სისხ−ლის მდი−ნა−რე
და ტრან−შე−ე−ბის მი−დი−ო−და ლა−ბი−რინ−ტე−ბი. . .
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ბრმა ცალი თვალითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბებიალუარა ჭანტურია |
 |
ბებო მართამანანა ქურდაძე |
 |
ვინ უფრო გიყვარს?კუკური გოგიაშვილი |
|
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
*** (ჩემმა ბაბუმ დიდზე დიდი)ცირა ტურაშვილი |
 |
გილოცავთ ახალ წელს!იოსებ ციცქიშვილი |
 |
*** (ერთი ცელქი გოგო ვარ)ნანა სამხარაძე |
 |
ბაბუს ჯოხინესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ბაბუ!ელიზბარ გაბუნია |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რა დახატა ბაქარმავასილ გულეური |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
