ბეღურა და ბავშვები
წუხ−და სა−წყა−ლი ბე−ღუ−რა,
ვერ ა−ვი−ტა−ნე სი−ცი−ვე;
გუ−ლისტ−კი−ვი−ლი ბავშ−ვებ−მა
თურ−მე ზამ−თარ−თან იჩივლეს.
ამის გამ−გო−ნე ბე−ღუ−რა
სირ−ცხვი−ლი−სა−გან გა−წითლ−და;
ნე−ტა−ვი ზამ−თარს რას ვერ−ჩი
და მაღ−ლა, მაღ−ლა გაფ−რინ−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
დედისერთას ჩივილიტარიელ ჭანტურია |
 |
მაწონინოდარ დუმბაძე |
 |
ინდაურიმანანა ტონია |
 |
რატომ ტირის თუთიყუშინათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
თუთიყუშიედუარდ უგულავა |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
ჩემი ბაბუამანანა კაკაჩია |
 |
ღ-აჟოლელა გაბური |
 |
პაწაწინას თხოვნასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
მას აქეთ, რაკი შენდამი ვცან მე სიყვარულიილია ჭავჭავაძე |
 |
აკაკის საიუბილეოდვაჟა–ფშაველა |
|
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
|
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
