ბეღურა და ბავშვები
წუხ−და სა−წყა−ლი ბე−ღუ−რა,
ვერ ა−ვი−ტა−ნე სი−ცი−ვე;
გუ−ლისტ−კი−ვი−ლი ბავშ−ვებ−მა
თურ−მე ზამ−თარ−თან იჩივლეს.
ამის გამ−გო−ნე ბე−ღუ−რა
სირ−ცხვი−ლი−სა−გან გა−წითლ−და;
ნე−ტა−ვი ზამ−თარს რას ვერ−ჩი
და მაღ−ლა, მაღ−ლა გაფ−რინ−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ქორი და კრუხილუარა ჭანტურია |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
რატომ ტირის თუთიყუშინათია ჯანაშია |
|
ბარტყილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ე - შმაკუჭალელა გაბური |
 |
წერილი მამასნათია აბულაძე |
|
ჭ - ოტილელა გაბური |
|
კ - ოდალალელა გაბური |
 |
დედიკოს დამხმარესოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ნუგეშინოდარ დუმბაძე |
 |
ამ მიწის ბედი ჩემი ბედიაგოდერძი ჩოხელი |
|
ყვინჩილანოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
რა დახატა ბაქარმავასილ გულეური |
