ბეღურა და ბავშვები
წუხ−და სა−წყა−ლი ბე−ღუ−რა,
ვერ ა−ვი−ტა−ნე სი−ცი−ვე;
გუ−ლისტ−კი−ვი−ლი ბავშ−ვებ−მა
თურ−მე ზამ−თარ−თან იჩივლეს.
ამის გამ−გო−ნე ბე−ღუ−რა
სირ−ცხვი−ლი−სა−გან გა−წითლ−და;
ნე−ტა−ვი ზამ−თარს რას ვერ−ჩი
და მაღ−ლა, მაღ−ლა გაფ−რინ−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
მახარობელინუნუ კერესელიძე |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ღრუბელიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ანდრია და დედამისიელიზბარ გაბუნია |
 |
მხატვარინინია კაპანაძე |
 |
კესოს ლექსიმარიამ წიკლაური |
 |
ზ - არნაშოლელა გაბური |
 |
ნაძვის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
საფლავი მეფის ირაკლისანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
სურვილიაკაკი წერეთელი |
 |
შავნი შაშვნიბესიკი |
|
ხანჯალსაკაკი წერეთელი |
 |
ერთმა პატარა ბეღურამნოდარ დუმბაძე |
