მინდა რამ ვთქვა

მინ−და რამ ვთქვა, მაგ−რამ რა ვთქვა,
უ−სა−მართ−ლოდ ა−ლაგ−მულ−მა?
ჩე−მი გრძნო−ბა უნ−და უხ−მოდ
შიგ ჩა−იკ−ლას წყლულ−მა გულ−მა!

მე ამ ლა−გამს წა−ვიძ−რობ−დი,
არ მაქვს უ−ცხოს მო−რი−დე−ბა;
მაგ−რამ რა ვქნა, რომ ხელ−მარჯ−ვედ
ჩე−მივე ძმა მე−ჭი−დე−ბა!

ი−მის აზ−რი სულ სხვა ა−რის
და სულ სხვას გრძნობს ჩე−მი გუ−ლი;
მე სხვა რა−მე მე−ნატ−რე−ბა, -
მა−გას ჯილ−დო, ა−ნუ ფუ−ლი!

ეჰ, რა მეთქ−მის? მირ−ჩევ−ნი−ა
უხ−მოდ მოვკ−ლა გრძნო−ბა გულ−ში
და არ−ვის კი არ მივ−ყი−დო
არც ჯილ−დოში და არც ფულ−ში!..