დილა
ქვეყ−ნი−ე−რე−ბის მა−ნა−თო−ბე−ლი
ა−მო−დის მზე და თენ−დე−ბა დი−ლა,
ღა−მე−ნა−თე−ვი ტყე და მინდვ−რე−ბი
ცას და−ი−ხუ−რავს ცის−ფერ მანდი−ლად.
ა−მო−დის მზე და თენ−დე−ბა დი−ლა,
ღა−მე−ნა−თე−ვი ტყე და მინდვ−რე−ბი
ცას და−ი−ხუ−რავს ცის−ფერ მანდი−ლად.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დაჩი და ვარსკვლავებიელენე სალარიძე |
 |
აპრილილუარა ჭანტურია |
 |
აყვავებულა მინდორიხალხური |
|
შაშვილუარა ჭანტურია |
|
მზე - დედაა ჩემიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
