მზე და მზესუმზირა
მზე−სუმ−ზუ−რა მზეს შეჰ−ყუ−რებს,
მზეც უ−ღი−მის მზე−სუმ−ზი−რას,
გა−ი−ფურჩქ−ნა მზის−გულ−ზე და
მზე−სუმ−ზი−რამ მზეს უმ−ზი−რა.
ოქ−როს−ფერ−მა სეხ−ნი−ებ−მა
და−ამშ−ვე−ნეს მთა და ბა−რი,
სულ ერთ−მა−ნეთს შეჰ−ყუ−რე−ბენ
მზე და მი−სი მეგობა−რი.
მზეს ჰგო−ნი−ა, რომ მი−წა−ზე
და−ი−ბა−და მზესუმ−ზი−რად,
მზე−სუმ−ზი−რას მზედ სურს ყოფ−ნა,
აყ−ვავ−და და მზეს უმ−ზი−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზაფხულზე და ლექსები მზეზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზაფხულზე და ლექსები მზეზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზაფხულზე და ლექსები მზეზე
 |
კლდე და მდინარევაჟა–ფშაველა |
 |
კ. ბ. მ - სასილია ჭავჭავაძე |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
 |
ოქროსფერი ხარიხებინათია ჯანაშია |
|
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
