მუხა, ია და ენძელა
მუ−ხის ძირ−ში დას−კუ−პუ−ლა
ენ−ძე−ლა და ლურ−ჯი ი−ა,
სიყ−ვა−რუ−ლით გვიმ−ზე−რენ
მათ მე−გობ−რო−ბა იცი−ან.
მუ−ხის ტო−ტი და−ი−ცავს
წვი−მი−სა და თქე−შის−გან,
თვა−ლებს კარ−გად ა−ხე−ლენ,
თანხ−მო−ბა აქვ−თო მზისგან.
ი−ა - ენ−ძე−ლას ვუმ−ღე−რით
ლექ−სებს ვუძღვ−ნით ბევრ−ზე ბევრს,
ვე−თაყვ−ნე−ბით მათ მზე−რას,
გუ−ლი ხა−ლი−სით ძგერს.
ის ა−ლა−მა−ზებს სამ−ყა−როს
ყვე−ლა ბუჩქ−სა და ხეს,
სა−ო−ცა−რი სურ−ნე−ლი აქვს,
მუ−დამ შეჰ−ხა−რის მზეს.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ლუარა ჭანტურიას სხვა ლექსები:
სიხარული გამეფდა |
ნაზი არსება |
გაზაფხულდა |
ბებო |
ტურა |
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
არავინ იცნობს თქვენს შვილს თქვენზე უკეთ. მიჰყევით თქვენს ინსტინქტს, როდესაც საქმე ეხება მის ჯანმრთელობას და კეთილდღეობას. თუ ფიქრობთ, რომ რაღაც არასწორია, დიდი შანსია, რომ თქვენ მართალი იყოთ.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
სოკოლუარა ჭანტურია |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
კოდალაინგა ქორდელი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
|
ვის ვუყვარვართლუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
|
მოფარფატე პეპლებილუარა ჭანტურია |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები ხეებზე
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მოწვევაალექსანდრე ორბელიანი |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
ვინ რა ჰქნა?მანანა ტონია |
|
თქვენი ჭირიმე, ჰო, მთებოვაჟა–ფშაველა |
