ლეკვი და ძერა
ლეკვს მო−ბეზრ−და ე−ზო−ში
წი−წი−ლე−ბის დევ−ნა,
გა−ი−ფიქ−რა მოვ−ძებ−ნი
იმ სა−ძა−გელ ძერას.
და ე−ზო−დან გა−ი−პა−რა
ჩა−უ−საფრ−და უ−მალ,
რამ−დენ ხანს უნ−და ვით−მი−ნო
რა−ტომ ვი−ყო ჩუმად.
როცა ბორცვ−ზე ა−ირ−ბი−ნა
თვა−ლი მოჰკ−რა ქო−ჩორს,
ხან გაშ−ლის და ხან და−კე−ცავს
მი−ამს−გავ−სა ოფოფს.
აწკმუტუნ−და ჩვე−ნი ლეკ−ვი
მან მინ−დო−რი გა−დირ−ბი−ნა,
ი−სევ უ−კან ხვრელ−ში გაძვ−რა
და დაღ−ლილ−მა და−ი−ძი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მურიალუარა ჭანტურია |
 |
ო, მადლსა შენსაანა კალანდაძე |
|
დამწველი თავის სიმშვენიერითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინია და ფინიამანანა ქურდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები ფრინველებზე
|
შავი კატალუარა ჭანტურია |
|
შოშიალუარა ჭანტურია |
 |
ფისო-დიასახლისივასილ გულეური |
 |
ლ - აკლაკილელა გაბური |
 |
დიდგულა კნუტინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
სპლიყვინატალია ნადირაშვილი |
 |
ჟივჟივა და ჟიოტაემზარ კვიტაიშვილი |
 |
ტყის მეგობარიმზია გოგნიაშვილი |
 |
სამი კნუტიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
