ლეკვი და ძერა
ლეკვს მო−ბეზრ−და ე−ზო−ში
წი−წი−ლე−ბის დევ−ნა,
გა−ი−ფიქ−რა მოვ−ძებ−ნი
იმ სა−ძა−გელ ძერას.
და ე−ზო−დან გა−ი−პა−რა
ჩა−უ−საფრ−და უ−მალ,
რამ−დენ ხანს უნ−და ვით−მი−ნო
რა−ტომ ვი−ყო ჩუმად.
როცა ბორცვ−ზე ა−ირ−ბი−ნა
თვა−ლი მოჰკ−რა ქო−ჩორს,
ხან გაშ−ლის და ხან და−კე−ცავს
მი−ამს−გავ−სა ოფოფს.
აწკმუტუნ−და ჩვე−ნი ლეკ−ვი
მან მინ−დო−რი გა−დირ−ბი−ნა,
ი−სევ უ−კან ხვრელ−ში გაძვ−რა
და დაღ−ლილ−მა და−ი−ძი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
კახეთის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ორი ფისოგივი ჭიჭინაძე |
 |
კოდალაინგა ქორდელი |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ყოყლოჩინა ბატუკამანანა ქურდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
*** (წიწილა გაბმით წივწივებს)მანანა კაკაჩია |
 |
თუთიყუში ჟაკონესტან კუპრავა |
 |
ეზოს ანსამბლინუნუ ჯანელიძე |
 |
დასჯილი ფისომანანა ტონია |
 |
*** (დამეკარგა ცუგა, კუდი მავთულს უგავს)ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ფისუნია კატა!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ლალის მამალილადო ასათიანი |
|
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
 |
ყვინჩილანოდარ დუმბაძე |
