ამ მიწის ბედი ჩემი ბედია
მის ბეჭ−ზე ბე−ჭით ვთი−ბავ ბა−ლა−ხებს,
მე თუნ−და არ ვთქვა, მთე−ბი გე−ტყვი−ან,
რაც მა−წუ−ხებს და რა−იც მა−ლა−ღებს.
ამ ცის ქვეშ ვ−ცხოვ−რობ უ−მი−სა−მარ−თოდ,
ცა ა−რის ჩე−მი ჭერ−ხო და ბა−ნი,
სა−წუთ−რო ჩემ−ზე ი−სე ბა−ლა−ხობს,
რო−გორც უ−ღელ−ში ნა−ბა−მი ხა−რი.
და−ვა−ლა−ჯუ−ნებ დე−და−მი−წა−ზე,
ბრუ−ნავს მი−წა და მეც მატ−რი−ა−ლებს,
სა−დღაც მივ−დი−ვარ, გზა მი−დევს შო−რი,
წვეთი-წვეთ ვტო−ვებ უ−კან მზი−ა−ნეთს.
ამ მი−წის ბე−დი ჩე−მი ბე−დია,
ამ მი−წის ბეჭ−ზე დამ−წე−რეს ჯვა−რი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დააწესეთ წესი: „გაჯეტები სტუმრად არა“
შეზღუდეთ გაჯეტების გამოყენება სტუმრად ყოფნისას, რათა ბავშვმა ყურადღება მიაქციოს მასპინძლებს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ძამიკოდიანა ღვალაძე |
 |
ჩვენი მასწავლებელილუარა ჭანტურია |
 |
დგება თეთრი დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
თეთრი ფარდაელიზბარ გაბუნია |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
Ძაღლი და სანდრონინია კაპანაძე |
|
ნანინანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ჩანგურიაკაკი წერეთელი |
|
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
შემომეყარა ყივჩაღიხალხური |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
