ჩიტი
ფრთა−ხა−ტუ−ლა ჩი−ტუ−ნა
ხი−დან ხე−ზე გა−დახ−ტა,
სი−ხა−რუ−ლით გვაც−ნო−ბა
მზემ ბა−რა−თი გადასცა.
ლაღია და სწრა−ფი−ა
კარ−გი საქ−მის მაც−ნე−ა,
სულ ჰა−ერ−ში დაფ−რი−ნავს
ეს დღე−ა თუ ღამეა.
გული ლხე−ნით ევ−სე−ბა
ბარ−ტყე−ბი რომ ეზრ−დე−ბა,
მის გვერ−დით, რომ იფ−რე−ნენ
ეს დღეც მა−ლე ეწ−ვე−ვა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულიდიანა ღვალაძე |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქორი და კრუხილუარა ჭანტურია |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
 |
გუგულის საყვედურინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მთვარენესტან კუპრავა |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
ორი ჩიტიმარიამ წიკლაური |
 |
ოფოფინათია აბულაძე |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
|
ყვინჩილანოდარ დუმბაძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
