წვიმს და წვიმს,
წკაპ და წკუპ,
ცას რა−ღა−ცის თქმა სურს,
ბუ−ნე−ბა პირს ი−ბანს ახლა.
წკაპ და წკუპ,
წკაპ და წკუპ,
ყვა−ვი−ლე−ბის ჩურ−ჩულს
წვე−თე−ბის ხმა−უ−რი ახლავს.
პირდაბანილები,
წელ−ში გაშ−ლი−ლე−ბი,
ცა−ზე ცი−სარ−ტყე−ლას ჰგვა−ნან.
წვი−მამ გა−და−ი−ღო,
ღრუ−ბელ−მა წა−ი−ღო,
მი−წას ოხ−ში−ვა−რი ად−გას.