გაზაფხული
ა−ბა, დე−ლი−ა, დე−ლი−ა
ცხოვ−რე−ბა მშვე−ნი−ე−რი−ა.
პა−ტა−რა გოგო-ბიჭები
მი−დი−ან, მი−იმ−ღე−რი−ან:
მზეს და−ვას−წა−რით ად−გო−მა,
მერ−ცხლე−ბი თავს დაგვმ−ღე−რი−ან.
ერ−თად შევ−ხა−რით გა−ზა−ფხულს,
ბუ−ნე−ბა ბედნიერია.
ჰაერში სით−ბო ტრი−ა−ლებს,
ცა ლურჯ−ზე ლურ−ჯი ფე−რი−ა,
ენ−ძე−ლა აყ−ვა−ვე−ბუ−ლა,
ახ−ლა ი−ე−ბის ჯერია.
ა−ბა, დე−ლი−ა, დე−ლი−ა,
სი−ცო−ცხლეს მად−ლი ჰფე−ნი−ა.
პა−ტა−რა გოგო-ბიჭები
მი−დი−ან, მი−იმ−ღე−რი−ან.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულინინო სტურუა |
 |
იასამნებიცირა ტურაშვილი |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ბუნებაზე
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
