ლილი და მზე

მზის ა−მოსვ−ლას ე−ლო−დე−ბა
მხი−ა−რუ−ლი ჩვე−ნი ე−ზო,
მზის ა−მოსვ−ლას ე−ლის ლი−ლიც,
სა−გე−ბი რომ გა−ამ−ზე−ვოს.
გა−მო−ფი−ნა უკ−ლებ−ლივ
მზე−ზე საბან-გობანი,
ა−ი−ვა−ნი ა−თას−ფერს
და−ამს−გავ−სა გო−ბე−ლენს.
აბ−რე−შუ−მის საბ−ნე−ბი-
ბამ−ბის გო−ლი−ა−თე−ბი,
ზო−ლე−ბი−ან ლე−ი−ბებს
მი−უწ−ვი−ნა გვერდი-გვერდ.
მზეს უ−ფი−ცხებს ლი−ლი−კო
ჭრელა-ჭრულა მუ−თა−ქებს,
(ტკბი−ლად ჩა−გე−ძი−ნე−ბა,
ა−მო−ი−დებ თუ თავქ−ვეშ).
ბა−ლი−შე−ბი ბუმ−ბულ−ში
ლა−მაზ სხი−ვებს იწ−ნა−ვენ,
გა−მო−ფე−ნა ფე−რა−დი
შვე−ნის ე−ზოს სიმწ−ვა−ნეს.
ფუმ−ფულ−დე−ბა მზის გულ−ზე
მთელ დღეს საბან-გობანი,
დახეთ,როგორ სას−წა−ულს
ახ−დენს ცე−ცხლის გორ−გა−ლი.
გა−ი−ბე−რა საბ−ნე−ბი,
ბა−ლი−შე−ბი ა−ფუვ−და,
ლე−ი−ბე−ბი ერთ−ბა−შად
გა−ა−სუ−ქა ზა−ფხულ−მა.
გამ−ზე−ვე−ბა სა−გე−ბის
ა−რის მართ−ლა სა−ქე−ბი.
გა−ნამ−ზე−ვებ ლო−გინ−ში
ძი−ლი სხვა−ა სრუ−ლე−ბით,
ა−ივ−სე−ბა სიზმ−რე−ბი
ფე−რით და მზის სურ−ნე−ლით.