სუფრა დადგა თავდაყირა
ქორ−წი−ლი აქვს ლო−კო−კი−ნას
თა−ვის ზღაპ−რულ სა−სახ−ლე−ში,
სა−პა−ტარძ−ლოს მაყ−რი−ო−ნი
ზურ−გით დაჰ−ყავს ხვნეშა-ხვნეშით.
პა−ტარ−ძა−ლი ლო−კო−კი−ნა
მზეს სწუ−ნობს და ჩრდი−ლავს მთვა−რეს,
ტყე დუმს, სა−ლო−კო−კი−ნეთ−ში
ჯერ არ−ნა−ხულ ლხინს მარ−თა−ვენ!
მაგ−რამ რო−ცა ჩვენ−მა ნე−ფემ
ცეკ−ვა თა−ვად და−ა−პი−რა,
მხრე−ბი ლა−ღად გა−შა−ლა და...
სუფ−რა დად−გა თავ−და−ყი−რა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
მელია და ციყვილუარა ჭანტურია |
 |
ცივა კურდღელს, ცივაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ახალი წელი ტყეშიმაია წიგნაძე |
|
ზებრას იუბილემაია წიგნაძე |
