ჯერ კვირ−ტე−ბი გა−მო−ი−ღო,
შემდეგ-ბევ−რი ყვა−ვი−ლი,
ცო−ტა ხან−ში ყვა−ვი−ლიდან
პა−წა−წი−ნა ვაშ−ლე−ბი,
მის ტო−ტებ−ზე შემსხ−დარ ჩი−ტებს
ფი−სო უმ−ზერს კნა−ვი−ლით,
-რა ხდე−ბა−ო?! გაკ−ვირ−ვე−ბით
შესც−ქე−რი−ან ბავშ−ვე−ბი....
ერ−თი თვეც და მწი−ფე ვაშ−ლის,
ვერ გა−ვუძ−ლებთ ცდუ−ნე−ბას,
ნატვ−რას მა−ლე აგ−ვის−რუ−ლებს,
დაგ−ვიკ−რი−ფავს დე−დი−კო,
ნე−ტავ, რო−გორ გა−ი−ზარდ−ნენ?!
-რას გა−უ−გებ ბუ−ნე−ბას,
რო−გორ მინ−და, ჩვენს ბაღ−ჩა−ში
ხი−ლის ბევ−რი ხე ი−ყოს!