ნი−ნი−კო და გი−ორ−გი
და−ვო−ბენ და რო−გორ:
-ხომ მა−ჩუ−ქე ეს კე−ვი
რა−ტომ მართ−მევ გო−გო?!
დე−დამ უთხრა:-ნი−ნი−კო
რომ ა−ჩუ−ქე, მჯე−რა,
,,ნა−ჩუ−ქა−რი ცხე−ნი კი
ა−ღარ წა−ირთ−მე−ვა,,.
ნი−ნი−კო გაკ−ვირ−ვე−ბუ−ლი
დე−დი−კო−ნას რჩე−ვით,
ამბობს:-ცხე−ნი კი ა−რა,
მე ვა−ჩუ−ქე კე−ვი!