ე−ზოს ფრ−თხი−ლად და−რა−ჯობს,
ყურ−პან−ტუ−რა ცუგ−რი−ა,
წი−წი−ლებ−თან თა−მა−ში,
ი−ცით, რო−გორ ს−წყუ−რი−ა?
ქან−და−რა−ზე შე−მომჯ−და−რა,
თეთ−რო დე−და კრუ−ხი−ა,
შვი−ლებს ი−სე უფრ−თხილ−დე−ბა,
ამჩ−ნევს ჩვე−ნი ცუგ−რი−ა.

ერთ დღეს, რო−ცა დე−და კრუ−ხი,
სათ−ლით წყალ−ზე წა−ვი−და,
ცუ−გამ წუ−თი არ და−კარ−გა,
სა−ქათ−მე−ში ა−ვი−და.

გაკ−ვირ−ვე−ბით უ−ყუ−რებ−და,
ცუგ−რი−კე−ლა წი−წი−ლებს,
მათ კი ი−სე შე−ე−შინ−დათ,
ი−წივ−ლეს და ი−წივ−ლეს.

გო−ცე−ბულ ცუგ−რი−კე−ლას
ღი−ა დარ−ჩა ხის კა−რი,
სხვის საქ−მე−ში ჩა−რე−ვისთ−ვის,
მოხვ−და კრუ−ხის ნის−კარ−ტი.