ქოლგა-ჯოხი
ბე−ბოს ძვე−ლი ქოლ−გა
კა−რა−და−ზე მოსთქ−ვამს:
-და−ვი−ღა−ლე გდგე−ბით,
და−მას−ვე−ლეთ, ვკვდე−ბი!
მო−მე−ნატ−რა წვი−მა,
ო−ნა−ვა−რი ქა−რი,
მუხ−ლის გაშ−ლა მინ−და,
დავ−ჟანგ−დი−ო, ქა−ლი!
და ერთ დი−ლით ბე−ბომ,
შე−ან−ჯღრი−ა, კარ−გად,
-ქოლ−გად, ა−რა, მაგ−რამ
ხელ−ჯო−ხად კი ვარ−გა!
ხოდა,ახლა, რო−ცა,
გა−რეთ თეთ−რად ბარდ−ნის,
ბე−ბო მე−ზობ−ლებ−ში
ქოლ−გა-ჯოხით და−დის....
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
 |
სერობანამანანა ტონია |
 |
მატყუარაზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
 |
ზამთარინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარიდიანა ღვალაძე |
 |
სად იყო სმენა და გაგონება?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
პაპა და შვილიშვილიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
