ვანო

ტი−რის ბი−ჭი ვა−ნი−კო,
მთე−ლი ბა−ღი ა−იკ−ლო,
ე−სე−ვი−ან ბავშ−ვე−ბი:
- ჩვენს ბაღ−ში თუ დარ−ჩე−ბი,
წა−მით ა−ღარ მო−ი−წყენ
ი−სე გე−თა−მა−შე−ბით!
ზოგ−მა ცხე−ნი ა−ჩუ−ქა,
ზოგ−მა კი−დევ - მან−ქა−ნა,
ბი−ჭი მა−ინც ბუ−ზღუ−ნებს:
- არ დავრ−ჩე−ბი აქ, ა−რა!
- კარ−გი, ვა−ნო, და−წყნარ−დი, -
ე−ფე−რე−ბა აღმზრ−დე−ლი, -
სად გი−ნა−ხავს, მი−თხა−რი,
სა−თა−მა−შო ამ−დე−ნი!
რა−საც ხე−დავ ამ ბაღ−ში
ყვე−ლა−ფე−რი შე−ნი−ა,
სახლ−ში მინ−და, სახლ−შიო,
სახლ−ში რა დაგრ−ჩე−ნი−ა?!
ა−ი, შე−ხე ამ ბი−ჭებს,
შე−ნი მე−გობ−რე−ბი−ა! -
ბიჭ−მა აღმზრ−დელს მი−უ−გო:
- სახლ−ში დამრ−ჩა ბე−ბი−ა! -
ვა−ნო-ბი−ჭის პა−სუხ−ზე
გა−იცინეს ბავშ−ვებ−მა:
- ბე−ბოც ბაღ−ში მი−ვი−ღოთ,
მა−შინ ვა−ნოც დარ−ჩე−ბა!