kids.ge logo

ქუჩა

ფავორიტებში დამატება
ქუ−ჩა პო−ე−ტად დარ−ჩა
ოც−და−ა−თი−ან წლე−ბი−სა,
გაც−ვე−თი−ლი აქვს ლან−ჩა,
დარ−ჩა კა−ნი და ძვლე−ბი
ცი−სარ−ტყე−ლე−ბის რი−გი
ზამთ−რით ა−ხა−რებს ნე−ლი.

ო, შეშ−ლი−ლი−ა ი−გი,
თუ - წი−ნას−წა−რის მთქმე−ლი?
უგ−ზო−ო−ბა−ზე ჩი−ვილს
ის−მენს ოც−ნე−ბა მწი−რი,
და ი−სევ უც−ნობ ტკი−ვილს
გრძნობს უდ−რო−ო−ბის გმი−რი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ქარით დატირებულიქარით დატირებული, უნუგეშოდ შთენილი, მიფრინავდა ფოთოლი, ხიდან გადმოცვენილი. და სტიროდა მიდამო, იძრცვნებოდა...ჰამლეტის ქნარიამაოა მთლად ცხოვრება, დრტვინის წუთისოფელია, წადი... წადი მონასტერში, მონასტერში,ოფელია! ტკბილი ნანა სულს ...ობელისკიობელისკს, თეთრი მხრიდან მოტანილს, ჩვენ შევცქეროდით ძახილით: დაგმეთ ეჩვენებოდათ ქვის თლილი ტანი ყველასთვის...დგება თეთრი დღეებიდგება თეთრი დღეები, რიდეების სეზონი; გაჩნდნენ ორხიდეები ყოვლად უმიზეზონი. ლაჟვარდების კიდეო, დაბურულო ზმა...მაგრამ მე რა ვქნამაგრამ მე რა ვქნა, მე, ვისაც სული მაქვს დაწეწილი მწარე ქარებით, ვინც აღტაცება არ ვიცი სრული არც სიყვარული...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026