ქუჩა
ქუ−ჩა პო−ე−ტად დარ−ჩა
ოც−და−ა−თი−ან წლე−ბი−სა,
გაც−ვე−თი−ლი აქვს ლან−ჩა,
დარ−ჩა კა−ნი და ძვლე−ბი
ცი−სარ−ტყე−ლე−ბის რი−გი
ზამთ−რით ა−ხა−რებს ნე−ლი.
ო, შეშ−ლი−ლი−ა ი−გი,
თუ - წი−ნას−წა−რის მთქმე−ლი?
უგ−ზო−ო−ბა−ზე ჩი−ვილს
ის−მენს ოც−ნე−ბა მწი−რი,
და ი−სევ უც−ნობ ტკი−ვილს
გრძნობს უდ−რო−ო−ბის გმი−რი.
ოც−და−ა−თი−ან წლე−ბი−სა,
გაც−ვე−თი−ლი აქვს ლან−ჩა,
დარ−ჩა კა−ნი და ძვლე−ბი
ცი−სარ−ტყე−ლე−ბის რი−გი
ზამთ−რით ა−ხა−რებს ნე−ლი.
ო, შეშ−ლი−ლი−ა ი−გი,
თუ - წი−ნას−წა−რის მთქმე−ლი?
უგ−ზო−ო−ბა−ზე ჩი−ვილს
ის−მენს ოც−ნე−ბა მწი−რი,
და ი−სევ უც−ნობ ტკი−ვილს
გრძნობს უდ−რო−ო−ბის გმი−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
 |
ღამის ბინდილუარა ჭანტურია |
|
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
იანესტან კუპრავა |
|
ზამთარინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
სახლივასილ გულეური |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
