ქუჩა
ქუ−ჩა პო−ე−ტად დარ−ჩა
ოც−და−ა−თი−ან წლე−ბი−სა,
გაც−ვე−თი−ლი აქვს ლან−ჩა,
დარ−ჩა კა−ნი და ძვლე−ბი
ცი−სარ−ტყე−ლე−ბის რი−გი
ზამთ−რით ა−ხა−რებს ნე−ლი.
ო, შეშ−ლი−ლი−ა ი−გი,
თუ - წი−ნას−წა−რის მთქმე−ლი?
უგ−ზო−ო−ბა−ზე ჩი−ვილს
ის−მენს ოც−ნე−ბა მწი−რი,
და ი−სევ უც−ნობ ტკი−ვილს
გრძნობს უდ−რო−ო−ბის გმი−რი.
ოც−და−ა−თი−ან წლე−ბი−სა,
გაც−ვე−თი−ლი აქვს ლან−ჩა,
დარ−ჩა კა−ნი და ძვლე−ბი
ცი−სარ−ტყე−ლე−ბის რი−გი
ზამთ−რით ა−ხა−რებს ნე−ლი.
ო, შეშ−ლი−ლი−ა ი−გი,
თუ - წი−ნას−წა−რის მთქმე−ლი?
უგ−ზო−ო−ბა−ზე ჩი−ვილს
ის−მენს ოც−ნე−ბა მწი−რი,
და ი−სევ უც−ნობ ტკი−ვილს
გრძნობს უდ−რო−ო−ბის გმი−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაგონდება თუ არაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მუხალუარა ჭანტურია |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ქარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მუხანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
