მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
|
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
|
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
|
ბულბულილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
