მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ძირსაკაკი წერეთელი |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
