მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ვარსკვლავებსაც უხარიათნესტან კუპრავა |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
