მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
|
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
