მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ბალახილუარა ჭანტურია |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
