მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ღამეილია ჭავჭავაძე |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
სოკოებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
