მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
 |
კალიანესტან კუპრავა |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
მზის ჩასვლის მერეანზორ აბულაშვილი |
|
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
მუდარავაჟა–ფშაველა |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
