მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
ალერსიდავით მაჩაბელი |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
|
ტყეინგა ქორდელი |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე შინახალხური |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
