მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
აპრილილუარა ჭანტურია |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
|
მზელუარა ჭანტურია |
 |
შველი - მზეთუნახავიიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
ტყუილებიმანანა ტონია |
