მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
|
ელვაელენე სალარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
