მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
*** (დედი, წვიმა სად არის?)ელიზბარ გაბუნია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
