მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
|
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვარსკვლავებსაც უხარიათნესტან კუპრავა |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
|
ჩანჩქერილუარა ჭანტურია |
|
ჭიამაიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
|
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
