მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზე - დედაა ჩემიხალხური |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მუდარავაჟა–ფშაველა |
|
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
