მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
მზე გვიღიმის.. გაზაფხულდაცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
|
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
