მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
მზის ჩასვლის მერეანზორ აბულაშვილი |
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
