მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
სოკოლუარა ჭანტურია |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ქეთო და ლექსონანა სამხარაძე |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
*** (კიწიალი, კოწიალი)ნუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
