მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სოკოლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
აყვავებულა მინდორიხალხური |
|
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
