მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
 |
სოკოლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ზაქის არჩევანინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
