მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მზელუარა ჭანტურია |
|
რულუარა ჭანტურია |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
