მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
|
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
