მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჭიამაიანესტან კუპრავა |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
|
მზელუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
 |
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
