მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
ალერსიდავით მაჩაბელი |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
მუხანესტან კუპრავა |
|
კალიანესტან კუპრავა |
|
ჭიამაიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
