მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
