მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
|
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
