მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
|
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
|
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
|
ახალ წელს ვულოცავ ყველას!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
