მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
ეშმაკუნაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მთვარენესტან კუპრავა |
|
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
