მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
