მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
|
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
