მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
|
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
მზეო, ამოდი, ამოდი!ხალხური |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
