მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მთვარენესტან კუპრავა |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
მუდარავაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
|
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
