მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
იაშიო მღვიმელი |
