მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
 |
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
იყალთოშიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
იაშიო მღვიმელი |
