მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოკოლუარა ჭანტურია |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
|
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
*** (კიწიალი, კოწიალი)ნუნუ ჯანელიძე |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მუდარავაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
