მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
|
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
