მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
|
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზელუარა ჭანტურია |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
|
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
 |
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
