მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
*** (დედი, ცაზე ვარსკვლავები)მანანა კაკაჩია |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
|
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
