მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
მზე გვიღიმის.. გაზაფხულდაცირა ტურაშვილი |
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
