მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
|
ეშმაკუნაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
