მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
|
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
|
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
აპრილილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
