მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
|
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
იაშიო მღვიმელი |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
მემღერება და ვიმღერივაჟა–ფშაველა |
