მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
|
ბეღურალუარა ჭანტურია |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
