მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ალერსიდავით მაჩაბელი |
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზე გვიღიმის.. გაზაფხულდაცირა ტურაშვილი |
 |
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
|
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
|
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
|
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
