მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
|
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
|
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
|
ვაზილუარა ჭანტურია |
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
 |
ქარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
