მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მუდარავაჟა–ფშაველა |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
