მითხარ, ქარო!
- მი−თხარ, ქა−რო!
რა−ტომ დაჰქ−რი?
ხე−ებს ტო−ტებს
რად უ−ლე−წავ?
მტვერს თვა−ლებ−ში
რა−ტომ გვაყ−რი?
და−ვარ−ცხნილ თმებს
რად გვი−წე−წავ?
- ა−ბა, რა ვქნა,
მინ−და ცი−დან
რომ ღრუბ−ლე−ბი
გა−დავ−ყა−რო;
რა−თა მზემ, კვლავ
გა−ა−ნა−თოს,
ეს ქვე−ყა−ნა,
ეს სამ−ყა−რო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
|
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
ვაზილუარა ჭანტურია |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
|
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ძირსაკაკი წერეთელი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
