მხარი მხარს, მხარი მხარს!
კო−ლექ−ტი−ვო, მხა−რი მხარს!
ა−ბა, ჰე, ა−ბა, ჰე,
ა−ბა, მივ−ცეთ მხა−რი მხარს!
წა−ვი−დეთ, მო−ვე−დოთ
თა−ვი−სუ−ფალ მთა და ბარს.
მი−ვი−დეთ, მი−ვუდ−გეთ
გა−ერ−თი−ა−ნე−ბულ ჯარს.
ა−რი−ქა, ა−რი−ქა,
ჩა−ვე−ჭი−დოთ გუთ−ნის ტარს.
ა−რი−ქა, ბო−ბო−ლა
ძველ ღო−ბე−ებს უვ−ლის გარს.
ა−ბა, ჰე, ქა−ლა−ქო,
ვე−ლით მან−ქა−ნე−ბის ღვარს.
მხა−რი მხარს, მხა−რი მხარს,
კო−ლექ−ტი−ვო, მხა−რი მხარს!
წა−ვი−დეთ, მივ−ხე−დოთ
ცე−ცხლმო−დე−ბულ მთა და ბარს! -
დრო−შე−ბით მი−ვუდ−გეთ
გა−ერ−თი−ა−ნე−ბულ ღარს.
ვინ ნა−ხავს რა−მე დარს,
ა−ხალ სა−ქართ−ვე−ლოს დარს,
მე−ხი მეხს, ქა−რი ქარს!
ჩვენ კი მივ−ცეთ მხა−რი მხარს!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ფაქტია, რომ ის, რაც ჩვენ შემთხვევით შემოგვესმება, ბევრად უფრო ძლიერად მოქმედებს ჩვენზე, ვიდრე ის, რასაც პირდაპირ გვეუბნებიან. ნება მიეცით თქვენს შვილს „გაიგონოს“ როგორ აქებთ ბებიასთან, მამასთან ან თუნდაც სათამაშო დათუნიასთან.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მარმარილოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბედისადმიბესიკი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
