ციგაობა

გაჰკ−რა ბა−ბუ−ა ზამ−თარ−მა,
ზე−ცა გა−ფხრი−წა ნე−კი−თა,
და−ეშ−ვა თოვ−ლის ფან−ტე−ლი,
ერთ−მა−ნეთს გა−მო−ე−კი−და.

მეც−ნო მრა−ვა−ლი შრი−ა−ლა,
მსუ−ბუ−ქი ფრთე−ბის ფარ−ფა−ტი.
და−ი−გო თეთ−რი ფთი−ლე−ბის
მო−უ−თე−ლა−ვი ნა−ბა−დი.

ა−ბა, გიყ−ვარ−დეს სრი−ა−ლი!
სამ-სამი ერ−თად ვეშ−ვე−ბით.
მაღ−ლი−დან გუნ−დებს გვაყ−რი−ან
ნაძ−ვე−ბი სავ−სე პეშ−ვე−ბით.

რტო−დან ჩი−ტუ−ნას აფ−რე−ნით
თოვ−ლის ბზე ჩა−მოგ−ვე−ყა−რა,
ამ აღმა-დაღმა სრი−ალ−ში
ჩე−მი მგო−ნი−ა ქვე−ყა−ნა!